-
Szukaj
Szukanie zaawansowane

 

Zdjęcia miasta

Brak zdjęć

Dodaj zdjęcia
 

Polecane obiekty


    aby polecić obiekt musisz być zalogowanym
     

    Wydarzenia

    w najbliższym czasie brak zarejestrowanych wydarzeń


    Dodaj wydarzenie
    Pokaż więcej wydarzeń w tym mieście
     

    Ciekawe linki o mieście

      Aby dodać link musisz być zalogowany
      Bogatynia
      gmina Bogatynia, powiat zgorzelecki, województwo dolnośląskie
      Fakty
      Informacje praktyczne
      Wydarzenia cykliczne
      Opis

      Bogatynia (niem. Reichenau) – miasto w południowo-zachodniej Polsce, w woj. dolnośląskim, w powiecie zgorzeleckim, siedziba władz gminy miejsko-wiejskiej Bogatynia. Położone na Obniżeniu Żytawsko-Zgorzeleckim, nad potokiem Miedzianką.

      Według danych z 31 grudnia 2009 roku miasto miało 18 688 mieszkańców[1].

      Jest to jedna z najbogatszych gmin w Polsce, na jej terenie znajdują się Kopalnia Węgla Brunatnego Turów oraz Elektrownia Turów zatrudniające łącznie ok. 7 tysięcy osób.

      Bogatynia leży w Kotlinie Turoszowskiej, która ograniczona jest od południa Granicznym Wierchem (616 m n.p.m., Góry Izerskie), a od północy wyniosłością Działoszyńską (ok. 340 m n.p.m.). Najniższym punktem, a zarazem sztucznie utworzonym jest kopalnia odkrywkowa PGE KWB Turów, o wys. poniżej 100 m n.p.m.[potrzebne źródło].

      Miasto położone jest nad potokiem Miedzianką. W Bogatyni do Miedzianki uchodzą potoki Jaśnicą oraz mniejszy Czerwienica. W południowej części miasta do Jaśnicy uchodzi także potok Wądolno.

      Części miasta: Markocice, Strzegomice, Trzciniec, Turoszów, Turoszów-Wieś, Zatonie, Zatonie-Kolonia.

      W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do woj. jeleniogórskiego.

      Historia

      Bogatynia położona jest w Kotlinie Turoszowskiej. Założono ją w XII wieku jako osadę łużycką zwaną Richnow, później Reichenau (niem. Reichenau od reich – bogaty, die Aue – błonie, łąka. Pierwsze informacje o miejscowości pochodzą z 1262 roku[3]. Od początków do XVII wieku osada była pod rządami czeskimi.

      Wieś średniowieczna rozwijała się ze względu na dogodną lokalizację na szlaku handlowym pomiędzy bogatymi miastami Dreznem i Świdnicą. W 1430 roku została doszczętnie zniszczona przez wojska husyckie[3].

      Po pokoju praskim i umowie zawartej między królem czeskim-cesarzem a Księciem saskim w 1635, Saksonia przejęła Łużyce wraz z Bogatynią[3][4]. W tym czasie osada była kondominium klasztoru cysterek z Marienthal i miasta Żytawy.

      Pod patronatem klasztoru następował rozwój bogatyńskiego rzemiosła. W czasach nowożytnych wieś rozkwitała jako ośrodek tkactwa, zamożność osady wzrastała zagrażając ościennej konkurencji. W 1627 roku, mistrzowie tkaccy z sąsiedniej Żytawy, powołując się na szesnastowieczny przywilej, zniszczyli bogatyńskie warsztaty i zabrali surowiec potrzebny do prac.[3] W XVIII wieku Bogatynia dzięki tkactwu chałupniczemu była już bogatym ośrodkiem, czego dowodem były kunsztowne domy przysłupowo-zrębowe zrujnowane przez powódź sierpnia z 2010 roku[5].

      Od połowy XIX wieku do końca II wojny światowej Reichenau-Bogatynia należała do Saksońskiego okręgu Zittau. Rozwinął się przemysł lekki i wydobycie węgla brunatnego, a miasto stało się ośrodkiem administracyjnym dla okolicznych gmin.

      W 1856 roku Bogatynia otrzymała Saski Sąd Królewski . W 1884 otworzono kolej wąsko torową z Żytawy do Markocić przez Bogatynię, która po 1900 roku została przedłużona do Heřmanice u Frydlantu w Czechach. Połączenie zostało zbudowane przy stacji Frýdlant w Czechy). Linię tą zamknięto po 1945 roku.

      W 1904 roku podział na Bogatynię klasztorną i żytawską został zniesiony i powstała saska gmina Reichenau.

      W 1945 miasto przyłączono do Polski, a niemiecką ludność która pozostała w Bogatyni wysiedlono do Niemiec. Początkowo administracja polska używała nazwy Rychwałd (do 1947), ostatecznie jednak przyjęto formę Bogatynia. W 1973 Bogatynię połączono z Turoszowem

      Polecane obiekty

      Podstawowymi zabytkami Bogatyni są dawne drewniane domy przysłupowo-zrębowe zbudowane w stylu łużyckim oraz alzackim[18].

      Lista zabytków chronionych prawem[19]:

      • zabudowa miasta wybudowana od końca XVIII wieku do XIX wieku,
      • zabudowa dawnej wsi Markocice,
      • zespół kościoła Niepokalanego Poczęcia NMP, wybudowany w latach 1863-68 (ul. Kurzańska 3), obejmujący: kościół, cmentarz, kaplica przedpogrzebowa, plebania, salka katechetyczna, ogrodzenie
      • kościół ewangelicki, wybudowany w XVIII wieku, XIX,
      • dawny zajazd przy pl. Obrońców Warszawy 3 wybudowany w 1828 roku,
      • dom przy ul. Turowskiej 60 z XIX wieku,
      • szachulcowy dom przy ul. Waryńskiego 17 wybudowany w 3. ćw. XIX/XX,
      • dom przy ul. Wąskiej 14 z 1706 roku,
      • drewniane domy przy ul. Nadrzecznej (4, 6, 9, 11, 14, 15, 16, 20, 22, 24, 30, 26)
      • drewniane domy przy ul. Głównej (3, 4, 7, 8, 11, 12, 17, 23, 24, 25, 26, 27, 30, 33, 35, 36, 37, 41, 50, 53, 54, 58, 66)
      • drewniane domy przy ul. Górskiej (2, 5, 6, 7)
      • drewniane domy przy ul. Kolejowej (2, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 15, 19, 25)
      • dom przy ul. Kościuszki 1,
      • dom przy ul. Kościuszki 2,
      • dom przy ul. 1 Maja 3, wybudowany w XVIII wieku,
      • dom przy ul. 1 Maja 5, wybudowany w XIX wieku,
      • dom przy ul. 1 Maja 25, wybudowany w połowie XVIII wieku,

      Komentarze i oceny

      Brak komentarzy
       

      Dodaj komentarz

      Zaloguj się tutaj


       -

      Właściciel serwisu:                   Wszelkie prawa zastrzeżone. Copyright 2010-2018 © gdziebylec.pl – cała Polska w kieszeni           Developed by:   Projektowanie stron WWW