-
Szukaj
Szukanie zaawansowane

 

Zdjęcia miasta

Brak zdjęć

Dodaj zdjęcia
 

Polecane obiekty


    aby polecić obiekt musisz być zalogowanym
     

    Tu byli

    Będziesz pierwszy, kliknij tutaj

     

    Wydarzenia

    w najbliższym czasie brak zarejestrowanych wydarzeń


    Dodaj wydarzenie
    Pokaż więcej wydarzeń w tym mieście
     

    Ciekawe linki o mieście

      Aby dodać link musisz być zalogowany
      Brukalice
      gmina Ziębice, powiat ząbkowicki, województwo dolnośląskie
      Fakty
      Informacje praktyczne

      50°39'49″N 17°00'43″E

      Wydarzenia cykliczne
      Opis

      Brukalice – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie ząbkowickim, w gminie Ziębice.

      W latach 1975-1988 miejscowość administracyjnie należała do województwa wałbrzyskiego

      Historia

      Wieś 1 km na płn. od Henrykowa, do 1810 roku własność tamtejszego klasztoru. Według księgi henrykowskiej pierwszym posiadaczem ziemi był tu Buguchwał. Widząc swą żonę umęczoną mieleniem zboża na żarnach mawiał do niej po polsku: "Daj, ać ja pobruczę, a ty poczywaj", co zapisano: "Day ut ia pobrusa a ti poziwai". Sąsiedzi zwali go Brukał i stąd wywodzi się nazwa wsi.

      Wioska leży w województwie dolnośląskim, ok. 50 km od Wrocławia. W pobliżu znajduje się Henrykowo, miejscowość z której pochodzi niezwykle cenna, średniowieczna Księga Henrykowska. Wykonano ją z pergaminu i oprawiono w cielęcą skórę. Jej spisywaniem zajmowali się opaci z pobliskiego klasztoru Najświętszej Maryi Panny. Początkowo umieszczano w niej jedynie spis dóbr klasztornych. Opisano też historię klasztoru od 1227 r. aż do 1310 roku. Jeden z opatów opowiedział też historię Brukalic, sąsiedniej wioski, która powstała wcześniej niż Henrykowo. Dzieje miejscowości zaczynają się w połowie XII wieku, kiedy to książę podarował swojemu podwładnemu Boguchwałowi kilka hektarów gruntu. Ziemi było dość dużo i dawała obfite plony. Mężczyzna zwoził je do zagrody, gdzie jego żona mieliła je w kamiennych żarnach. Kiedy chciał jej pomóc, mawiał: "day ut ia pobrusa, a ti poziwai". Niestety, w dawnych czasach mielenie ziarna było uważane za niegodne zajęcie dla mężczyzny. Powszechnie uznawano, że brudzenie sobie rąk w ten sposób jest hańbiące. Nic więc dziwnego, że gdy sąsiedzi Bogucgwała dowiedzieli się o tym, że bruka on sobie ręce, zaczęłi nazywać go Brukałą. Z czasem nazwa ta przylgnęła do całej rodziny, a następnie do jego wioski. Obecnie bardziej znaną miejscowością jest Henrykowo, w którym mieści się Annus Propedeuticus, czyli I rok studiów i formacji duchowej alumnów z Metropolitalnego Wyższego Seminarium Duchownego we Wrocławiu. Powstało tu także Katolickie Liceum Ogólnokształcące im. bł. Edmunda Bojanowskiego. Jest to męska szkoła prywatna przeznaczona głównie dla młodzieży z ubogich rodzin wiejskich.

      Polecane obiekty

       

      W Brukalicach niedaleko Henrykowa znajduje się oryginalna atrakcja turystyczna - wystawiony w 1970 r. pomnik pierwszego zapisu polskiego zdania. Dokonał tego ponad 700 lat temu cysterski opat Piotr, który w formie kroniki opisywał historię opactwa w Henrykowie. Według zapisu w Księdze henrykowskiej wyrzec je miał Czech - chłop Boguchwał, zwany przez sąsiadów Brukałem (stąd nazwa wsi). Zakonnik piszący po łacinie miał problemy z transkrypcją polskich głosek, stąd słowa Brukała mówiącego do żony pracującej przy żarnach "Day, ut ia pobrusa, a ti poziwai" należy rozumieć "Daj, ać ja pobruczę, a ty poczywaj". Te z kolei dziś być może brzmiałyby tak: "Kochanie odpocznij sobie, a ja ugotuję, pozmywam, upiorę, wyprasuję, posprzątam...".

       

      Komentarze i oceny

      Brak komentarzy
       

      Dodaj komentarz

      Zaloguj się tutaj


       -

      Właściciel serwisu:                   Wszelkie prawa zastrzeżone. Copyright 2010-2018 © gdziebylec.pl – cała Polska w kieszeni           Developed by:   Projektowanie stron WWW