-
Szukaj
Szukanie zaawansowane

 

Zdjęcia miasta


 

Polecane obiekty


    aby polecić obiekt musisz być zalogowanym
     

    Wydarzenia

    w najbliższym czasie brak zarejestrowanych wydarzeń


    Dodaj wydarzenie
    Pokaż więcej wydarzeń w tym mieście
     

    Ciekawe linki o mieście

      Aby dodać link musisz być zalogowany
      Jurków
      gmina Warta Bolesławiecka, powiat bolesławiecki, województwo dolnośląskie
      Fakty
      Informacje praktyczne
      Wydarzenia cykliczne
      Opis

      Wieś położona w województwie dolnośląskim na Pogórzu Kaczawskim w Sudetach.

      Historia

      Jak wskazuje nam nazwa, Jurków założył zasadźca o imieniu Georg i nastąpiło to zapewne gdzieś na przełomie XIII i XIV wieku. Wieś z pewnością jest młodsza od sąsiednich Raciborowic i Grodźca, powstała zaś po wycięciu części rosnącej tutaj puszczy. Współczesna nazwa wsi pochodzi bezpośrednio z nazwy historycznej Georgenthal na którą złożyły się dwa niemieckie wyrazy Georgen, czyli Jerzy i Thal – dolina. Dosłowna nazwa miejscowości oznaczałaby więc Dolinę Jerzego. Z wykorzystaniem zdrobnienia od imienia Jerzy ustalono po wojnie nazwę wsi Jurków. Poza tym fragmentem historii, z opracowania panów Abramowicza i Olczaka dowiemy się również, że jest to niewielka wieś ulicówka, którą założono nad drogą biegnącą pomiędzy Raciborowicami i Grodźcem. Wieś otacza las, zwany niegdyś Gröditzberger Forst tj . Las Grodziecki. Na południe od Jurkowa, w tym właśnie lesie leży wzniesienie zwane Steifen Berg – Płuczkarskie Wzgórze, Fuchs Berg – Lisia Góra i Butter Berg – Góra Buttera.

      Znacznie więcej informacji znają rodowici mieszkańcy Jurkowa, którzy w mniej więcej około 2001 roku zostali obdarowani materiałem o historii Jurkowa przygotowanym przez Helmuta Fabig – dawnego mieszkańca Jurkowa, który wieś tę opuścił w 1946 roku. Poświęcił tę kronikę od roku 1020 do 1946 jurkowiczanom, jako wyraz tęsknoty za wsią. Oryginalny tekst z języka niemieckiego przetłumaczyła Pani Monika Księżyk.

      Według tekstu kroniki, w miejscu Jurkowa istniała już w 1020 roku niewielka wieś Nixdorf . Podczas wojny 30-letniej Nixdorf zostało całkowicie zniszczone przez żołnierzy „Wallenstein Truppen”, którzy rozpoczęli okupację wsi 5 października 1633, a następnie w 1646 wieś spalili. Mieszkańcy, którzy schronili się w lasach zostali wymordowani. Lasy od Nixdorf do Grodźca nazwano wówczas „Zbrodniczą Ziemią”.

      Po wojnie, w roku 1675 Książę Legnicki Georg Wilchelm dał rozkaz odbudowy wsi. Jako pierwszy został odbudowany dom nr 26, który należał przed spaleniem do nieżyjącego Georga Gotfrieda Magdeberg. Budynek został przydzielony sędziemu o nazwisku Scholz, od tego też czasu datuje się jego działalność sądowniczą w Jurkowie. Sama wieś swoją nazwę otrzymała na pamiątkę jej budowniczego -Księcia Jerzego.

      Wieś Nixdorf istniała aż 980 lat, Jurków zaś licząc do 2008 roku - 333 lata, co oznaczałoby, że Jurków jest najstarszą wsią w Gminie Warta Bolesławiecka.

      Pierwszym nauczycielem, jaki pojawił się we wsi, był Johan Fridrich Weisbrodt z Raciborowic – zamieszkał on w domu nr 25 i począwszy od 1724 roku zajął się nauczaniem i ogrodnictwem. Po jego śmierci, w 1767 roku jego obowiązki przejął Jeremiasz Scholz, a 11 listopada 1771 roku do wsi przybył pierwszy wyuczony nauczyciel Johan Krebo Gettlib z okolic Jeleniej Góry. W 1775 roku we wsi zbudowano pierwszą szkołę, którą 6 października pobłogosławił pastor Henoel z Wilhelmsdorf (Sędzimirowa) przy współudziale sędziego Schulza i wielu mieszkańców.

      W 1776 roku Gottfried Zimmermann wybudował dla „górnej wsi” studnię i założył żuraw. Obudowana domkiem drewnianym studnia służyła mieszkańcom aż do 1934 roku, w którym wyposażono ją w motopompę, następnie wprowadzono do niej stalowe rury i poprowadzono wodę do każdego domu w „górnej wsi” aż do szkoły. Studnia nazywana „Plupenberg” była eksploatowana do 1946 roku, a była położona na posiadłości Rudolfa Lessig, budynek nr 25.

      W 1788 roku wieś liczyła 92 punkty przeciwogniowe, 1 szkołę, 1 budynek sądu, 1 leśniczówkę, 28 budynków mieszkalno-gospodarczych i 45 własnościowych domów. Wieś w tym czasie liczyła 404 mieszkańców.
      Dnia 2 września 1793 roku Johan Krebo przeszedł na emeryturę, a na jego miejsce przybył w 1798 roku z Rosental Carl Gottfried Baumann. Kolejno nauczanie od 1808 roku prowadził Stein – równocześnie nauczyciel w Grodźcu. W 1810 roku szkoła została rozbudowana i w lepszym stanie oddana do użytku uczniom.

      Okres wojny napoleońskiej był dla wsi tragicznym. W 1813 roku wojska francuskie w dniu Wniebowstąpienia Pańskiego weszły do wsi. Mieszkańcy zostali obrabowani, kobiety zgwałcone. Na wieś nałożono wysoką kontrybucję, której mieszkańcy nie mogli udźwignąć – wieś w tym czasie bardzo zubożała.

      W roku 1827 wieś posiadała 1 szkołę, 1 zameczek, 16 ogrodnictw, 28 małych gospodarstw rolnych, 53 domy, 416 mieszkańców, w tym 8 katolików.

      W latach 1906 – 1908 z pomocą architekta Bodo Erhardta odbudowano zniszczone domostwa w Jurkowie. Do 1939 roku działał we wsi tartak będący własnością Paula Hellera. Ewangelicy i protestanci mieszkający we wsi uczęszczali do kościoła w Grodźcu, zaś mieszkańcy wyznania katolickiego – do Raciborowic.

      Polecane obiekty

      * kaplica mszalna św. Antoniego z lat 70-tych. XX w.

      * XIX-wieczne budynki mieszkalne i gospodarcze

      Komentarze i oceny

      Brak komentarzy
       

      Dodaj komentarz

      Zaloguj się tutaj


       -

      Właściciel serwisu:                   Wszelkie prawa zastrzeżone. Copyright 2010-2018 © gdziebylec.pl – cała Polska w kieszeni           Developed by:   Projektowanie stron WWW