-
Szukaj
Szukanie zaawansowane

 

Polecane obiekty


aby polecić obiekt musisz być zalogowanym
 

Tu byli

Będziesz pierwszy, kliknij tutaj

 

Wydarzenia

w najbliższym czasie brak zarejestrowanych wydarzeń


Dodaj wydarzenie
Pokaż więcej wydarzeń w tym mieście
 

Ciekawe linki o mieście

Aby dodać link musisz być zalogowany
Kołczewo
gmina Wolin, powiat kamieński, województwo zachodniopomorskie
http://www.kolczewo.info/
Fakty
Informacje praktyczne
Wydarzenia cykliczne
Opis

Kołczewo jest malowniczo położoną wioską w otulinie Wolińskiego Parku Narodowego
W okolicy jest siedem jezior, z czego cztery są przepływowe. Można w nich łowić ryby po wykupieniu karty.
Do morza jest ok. 3 km (trzeba dojechać do Wisełki lub Świętouścia i dalej iść pieszo przez piękny las) lub dojechać 6 km do Międzywodzia (gwarantowany postój przy samej plaży).

Nasza wioska zapewnia ciszę i wypoczynek wśród pól, lasów i jezior. Bezpośredni kontakt z naturą ukoi nawet najbardziej skołatane nerwy. U nas każdy znajdzie coś dla siebie: można leniuchować, spacerować, wędkować, pływać, jeździć rowerami, w okolicznych lasach zbierać grzyby, grać w golfa (mamy 18 dołkowe pole golfowe Amber Baltic Golf Club). W sezonie letnim funkcjonuje na stanicy wodnej wypożyczalnia sprzętu pływającego. Można bez problemu popływać kajakiem, rowerem wodnym, łódeczką…, a wieczorem grillować, ogniskować i balować. 

Cztery sklepy spożywcze i cztery sklepy przemysłowe gwarantują dobre zaopatrzenie we wszelkie potrzebne produkty. Mamy też kościół, ośrodek zdrowia, punkt apteczny, pocztę a także nowo otwarty oddział Banku Spółdzielczego, w którym znajdą Państwo bankomat.
Dla bardziej niespokojnych duchów proponujemy wypad do odległych o 14 km Międzyzdrojów. 

/źródło: www.kolczewo.info

Historia

Kołczewo to niewielka wieś położona na wyspie Wolin, oddalona od morza jedynie o 2 km. Tu początek bierze Woliński Park Narodowy.

Najstarsze ślady osadnictwa pochodzą z epoki kultury łużyckiej (brązu). Z okresu średniowiecza datowane jest skupisko osadnicze z IX wieku, 6 osad i kilka punktów osadniczych z okresu X-XII wieku pozostawionych przez Wolinian. Slady grodziska zobaczyć można nad brzegiem jeziora Kołczewo. Na tym miejscu powstała póżniej wioska średniowieczna, o której po raz pierwszy wspomniano w źródłach pisanych w roku 1311 jako Kolzowe, Colzowe (pisane również jako Koltzowe, Coltzowe). W 1492r. wspomniano w dokumentach o pierwszym proboszczu Kołczewa, którym był Detlrvus Goesz.
Wieś przez cały okres swego istnienia stanowiła dobra Wolinian.
W XV wieku powstał w południowej części wsi kościół, zniszczony na początku XIX wieku, a w 1859r. – zabezpieczony jako trwała ruina, rozebrana w końcu w latach sześćdziesiątych XX wieku. W 1890r. wybudowano nowy kościół, ufundowany przez tajnego radcę z Berlina P.D. Tobolda. Przy obu kościołach znajdowały się cmentarze.
Do innych ważnych zabytków zaliczyć należy również stylowy dworek (dawniej mieściła się tam szkoła) z XIX wieku, obok którego rosną dwa potężne jesiony – pomniki Przemko i Miłko.
Przed wojną Kołczewo było bogatą, rozległą wsią, w której wojna nie dokonała wielu zniszczeń. Funkcjonowały tu dwie szkoły, dwie restauracje, a także dwa młyny. Również po wojnie nasza miejscowość nadal pozostała gminą, w skład której wchodziły : Wisełka, Sierosław, Chynowo, Luskowo, Zastań Korzęcin, Rabiąż, Międzywodzie, a także Dziwnów (część do mostu). Władzę we wsi sprawował sołtys, ale był również wójt, który rządził cała gminą.
Po wybudowaniu mostu nad rzeką Dziwną, Dziwnów odłączono od Kołczewa. Natomiast Międzywodzie długo jeszcze należało do naszej gminy. Na wyspę Wolin początkowo można się było dostać tylko przez most pontonowy w Wolinie, a wcześniej łodziami wynajętymi od rybaków. Ze względu na to, że był to teren przygraniczny, trzeba było mieć specjalne zezwolenie, aby wjechać na wyspę.
Kołczewo należało do powiatu wolińskiego, ale z siedzibą w Świnoujściu.
Wielu Niemców po wojnie pozostało w swoich domach mimo, że tereny te znalazły się w granicach Polski. Jednocześnie przybyli tu osadnicy wojskowi powracający z wojny. Wybierali sobie domy do zasiedlenia, a zdarzało się tak, że musieli mieszkać razem z rodzinami niemieckimi. Dopiero od czerwca 1946 roku zaczęto Niemców przesiedlać do Rzeszy. Polacy swobodnie mogli zasiedlać domy i sprowadzać tu swoje rodziny. Do dziś w wielu domach zachowały się niemieckie meble, czy niemiecka porcelana, np. z Miśni.
Jednym z pierwszych osadników był Stefan Czerec. Posiadał on średnie wykształcenie. Z tego tytułu otrzymywał od wojewody dodatek do pensji w wysokości 400zl. W 1946r. P. Czerec został sołtysem, potem sekretarzem gminy, a następnie prezesem GS-u (po Stoltmanie). Innymi cywilnymi osadnikami byli panowie Tracz i Halama. Kolejni osadnicy, ale już wojskowi to : Kopaczu, Siemieniako, Kałecki, Napoleon i Kazimierz Czerecowie, Aleksander Czarko, Wojciech Dębowicz, Antoni Lamentowicz, Emil Sławski, Stefan Dajlid, Andrzej Frączek.
W Kołczewie były dwie sale balowe. Pierwsza mieściła się w spalonej w 19… r. restauracji „ Pod Kasztanem „ w centrum Kołczewa. Zaraz po wojnie przemieniono tę restaurację na „ Dom Ludowy „im. Gen. Sikorskiego, w którym odbywały się różne uroczystości, zabawy. Na tyłach zabudowań gospodarczych była piekarnia. Druga duża restauracja mieściła się w domu, w którym obecnie mieszkają P. Krasowscy.
Wchodziło się od ulicy do niewielkiej Sali, a dalej korytarzem do ogromnej Sali balowej (miejsce obecnej biblioteki). Koncesję na prowadzenie restauracji otrzymał najpierw wójt, a potem pan Harasimowicz, który mieszkał u góry na piętrze. Prowadził ją jednak krótko, zabrano mu dobrze prosperujący interes, a on sam musiał przenieść się do niewielkiego domu przy ul. Bałtyckiej.
W tym czasie założono GS (Gminną Spółdzielnię). Jej prezesem został pan Kosmala a potem Stoltman. Dokonano wielu zmian. W Domu Ludowym zorganizowano sklepy. Najpierw oddzielono scenę i przekwalifikowano ją na magazyn rozdzielczy. Na tyłach restauracji w zabudowaniach gospodarczych (po wyjeździe piekarza) zorganizowano rozlewnię piwa i wód gazowanych. Z czasem magazyn rozdzielczy przekwalifikowano na sklep rolniczy, który prowadził przez wiele lat pan Stanisław Binkiewicz. W Sali restauracyjnej otwarto sklepy z materiałami, obuwiem i innymi towarami. Prowadzili go państwo Bajroszewscy. Póżniej ten sklep przeniesiono do budynku, w którym obecnie mieszkają państwo Helwichowie. Tam też był sklep spożywczy. Jako restaurację pozostawiono tylko małą salę zaraz przy wejściu. W nowym Domu Ludowym (po panu Harasimowiczu) utworzono bibliotekę i świetlicę. W póżniejszym czasie, po zlikwidowaniu sklepów, utworzono z powrotem restaurację „ Pod Kasztanem".
Na dole w budynku zamieszkiwanym obecnie przez państwa Marców była rzeźnia i sklep mięsny. Tam gdzie obecnie mieszkają państwo Czubieniakowie znajdował się skup żywca, a także zakład fryzjerski prowadzony przez pana Kowala.
W Kołczewie był młyn. Była to własność Niemca, który mieszkał w domu zamieszkiwanym obecnie przez pp. Jakubowskich. Po wojnie młyn zajęli Rosjanie. Potem jego właścicielem został pan Kopaczu. Wkrótce jednak, młyn przeszedł w posiadanie Państwowych Zakładów Młynarskich w Kamieniu POM.. Przez pewien czas pracował tam obecny sołtys- pan Józef Pawlak. Po wojnie w Kołczewie były dwie kuźnie. Jedna znajdująca się w domu, w którym mieszka teraz pani Kozłowska, gdzie kowalem był pan Burbicki, druga na ul. Osadników Wojskowych. Należała do pana Dębowicza.
Ważnym punktem w naszej wsi był ośrodek zdrowia, mieszczący się w domu zamieszkiwanym obecnie przez pp. Urbańczyków. Znajdowała się tam porodówka. Felczerem był pan Fenikowski. Potem ośrodek przeniesiono do budynku przy ul. Zwycięstwa (obecnie „stara szkoła").
Po wybudowaniu nowego ośrodka zdrowia budynek ten stał się siedzibą władz gminy, aż do jej likwidacji w 1976r. Wówczas budynek wyremontowano i przekazano szkole.

 

Legenda

"O Kolcewie i dwóch pierścieniach"

Dawno temu żył pewien młodzieniec imieniem Kolcew. Miał żonę Wisełkę, która ciężko chorowała. Dała mu raz czarodziejski pierścień i powiedziała, że jeżeli przed upływem roku znajdzie także drugi, to uratuje ją przed śmiercią. Kolcew zaczął wędrować po świecie w poszukiwaniu drugiego pierścienia miłości. Pewnego dnia trafił do zamku księżniczki Razelli, która się w nim zakochała. Przesiedział u niej pół roku, zapomniał o Wisełce a pierścień podarował Razelli.

Pewnej nocy w zamku zjawił się tajemniczy mędrzec. Zabrał pierścień Razelli i wrzucił go do wody. Wtedy Kolcew przypomniał sobie jak przed siedmioma miesiącami Wisełka dała mu pierścień. Natychmiast wskoczył do wody, wyłowił pierścień i ruszył dalej. Po jakimś czasie znalazł chciwego, chytrego i mściwego brata Wisełki, Dziwnowa, który miał drugi pierścień, lecz nie chciał go oddać.

Nagle znów pojawił się tajemniczy mędrzec i sprawił, że wszystko, czego dotknął Dziwnów przybierało dziwne kształty kamieni. Biedny Dziwnów nic nie mógł jeść ani pić. W końcu jego własna córka zamieniła się w kamień. Wtedy serce mu zmiękło i oddał pierścień, a tajemniczy mędrzec przywrócił wszystko do poprzedniego wyglądu i stanu.

Kolcew podziękował mędrcowi i Dziwnowowi, i wrócił do domu. Niestety o kilka godzin za póżno. Wisełka już ledwo co mówiła i widziała. Kolcew dał jej obydwa pierścienie, nie wiedząc, co robić dalej. Ona przyłożyła pierścienie do serca i poprosiła, by jej nie zapomniał. Potem zasnęła i nie obudziła się. Na następny dzień wyprawiono jej uroczysty pogrzeb i pochowano w małej kaplicy przy cmentarzu.

Gród, w którym mieszkał Kolcew i jezioro, w którym kąpała się Wisełka, mają nazwę od jego imienia – Kołczewo.

Kolcew, by pozostawić swą żonę w pamięci, nazwał pobliską osadę jej imieniem – Wisełka.
Mówią, ze w pełni księżyca przychodzi jej duch do dwóch zakochanych w sobie osób i daje im pierścienie miłości.

Autorką legendy jest Daria Szyc, uczennica Publicznej Szkoły Podstawowej w Kołczewie.

 

/źródło: www.kolczewo.info

Polecane obiekty

Amber Baltic Golf ClubAmber Baltic Golf Club

Komentarze i oceny

Brak komentarzy
 

Dodaj komentarz

Zaloguj się tutaj


 -

Właściciel serwisu:                   Wszelkie prawa zastrzeżone. Copyright 2010-2018 © gdziebylec.pl – cała Polska w kieszeni           Developed by:   Projektowanie stron WWW