-
Szukaj
Szukanie zaawansowane

 

Polecane obiekty


aby polecić obiekt musisz być zalogowanym
 

Wydarzenia

28 Lipca 2018r.
11:00 - 00:00
Twórcy Niepodległej

"Twórcy Niepodległej" - spacer po Cmentarzu Bródnowskim DATA WYDARZENIA: 28.07.2018 (sobota); godz. 11.00 MIEJSCE SPOTKANIA: przed główną br...

29 Lipca 2018r.
12:00 - 00:00
Koncert Chopinowski w Łazienkach Królewskich

Koncerty Chopinowskie są jednym z wydarzeń muzycznych o najdłuższej tradycji, którą łączą ze świeżością interpretacji w wykonaniu najciekawszych osobowości ...

11:00 - 00:00
Wilno w Warszawie

"Wilno w Warszawie" DATA WYDARZENIA: 29.07.2018 (niedziela); godz. 11.00 MIEJSCE SPOTKANIA: stacja kolejowa "Warszawa Zacisze Wilno" Budowa „Osiedla Wilno”,...

25 Sierpnia 2018r.
00:00 - 00:00
Jarmark z Tradycją

"Jarmark z tradycją" powstał dla wielbicieli polskiej tradycji, rękodzieła oraz pysznych swojskich przysmaków. W dwóch najbardziej prestiżowych miej...


Dodaj wydarzenie
Pokaż więcej wydarzeń w tym mieście
Warszawa
gmina Warszawa, powiat Warszawa, województwo mazowieckie
Zakochaj się w Warszawie! Warszawa – Semper Invicta – Zawsze Niezwyciężona
Fakty
  • Warszawa – jako wielka aglomeracja stołeczna, ośrodek akademicki, naukowy, jądro polskiej przedsiębiorczości i finansów - od wieków jak magnes przyciągała ludzi ze wszystkich miast Polski, a także zagranicznych imigrantów. Na dodatek wielu Warszawiaków nie mogło po II wojnie światowej wrócić do rodzinnego miasta, stąd ogromny odsetek tzw. ludności napływowej. Tym bardziej należy wymienić choć część tych znanych i wybitnych, którzy w Warszawie się urodzili; są to m.in. aktorki: Elżbieta Barszczewska, Grażyna Barszczewska, Barbara Krafftówna, Irena Kwiatkowska, Ewa Krasnodębska, Elżbieta Czyżewska, Natasza Urbańska, Ewa Wiśniewska, aktorzy: Ludwik Sempoliński, Zbigniew Zapasiewicz, Piotr Adamczyk, Jan Englert, Jan Kobuszewski, Marian Kociniak, Adam Ferency, Tomasz Stockinger, Wojciech Pokora, Andrzej Strzelecki, Wiktor Zborowski, Michał Żebrowski, a także m.in.: Krzysztof Kamil Baczyński, Hanna Krall, Adam Michnik, Miron Białoszewski, Agnieszka Holland, Krzysztof Zanussi, Włodzimierz Cimoszewicz, Jacek Kaczmarski, Władysław Bartoszewski, Krzysztof Kieślowski, Agnieszka Osiecka, Stanisław Bareja, Ewa Bem, Lech i Jarosław Kaczyńscy.
  • • Wzdłuż ściany Zamku Królewskiego, idąc w kierunku Pałacu Pod Blachą, można zobaczyć leżące poprzednie trzony kolumny Zygmunta III Wazy. Istnieje też przesąd, że upuszczenie szabli przez króla zwiastuje zawsze nieszczęścia i upadek miasta.
  • • Z Marią Kazimierą - żoną króla Jana III Sobieskiego wiąże się nazwa osiedla Marymont położonego na Bielanach i Żoliborzu – to wzgórze Marii.
  • • Na Rynku Starego Miasta można spotkać Kataryniarza Warszawskiego, kupić obwarzanki i Pańską Skórkę – jedyną w swoim rodzaju stołeczną mordoklejkę.
  • • Będąc w Warszawie, nie można nie spróbować pączka lub innych specjałów w cukierni i kawiarni Bliklego, m.in. przy Nowym Świecie, Placu Wilsona i ul. Miodowej. Na rogu ul. Górskiego i Szpitalnej mieści się elegancki sklep firmowy i kawiarnia Wedla w pięknie odrestaurowanej, stylowej kamienicy.
  • • Jeden z utworów Davida Bowie z płyty Low nosi tytuł "Warszawa". Istnieje też duński zespół rockowy Red Warszawa.
  • • Warszawa jest jedyną stolicą w Europie leżącą w bezpośrednim sąsiedztwie parku narodowego – Puszczy Kampinoskiej.
  • • Sprzed kościoła oo. Paulinów przy ul. Freta wyrusza coroczna warszawska pielgrzymka do Częstochowy. Zwyczaj ten zapoczątkowany został jeszcze przed ukończeniem budowy świątyni, w 1711 r. i trwa do dziś.
  • • Warszawa jest jedynym miastem w obecnych granicach Polski odznaczonym Krzyżem Srebrnym Orderu Wojennego Virtuti Militari (a drugim w historii Polski miastem, po Lwowie).
  • • W 1945 r. z uwagi na gigantyczne zniszczenia wojenne, brano pod uwagę początkowo czasowe, a później ostateczne przeniesienie stolicy państwa do Krakowa, Łodzi lub Poznania.
  • • W Warszawie w latach 1946-1973 i 1983-1995 jeździły trolejbusy.
  • W Warszawie urodziła się, polska aktorka, Aleksandra Szwed.
  • W Warszawie urodził się polski judoka, mistrz olimpijski z Atlanty z 1996 roku, Paweł Nastula.
  • W warszawie urodziła się polska wokalistka, Edyta Bartosiewicz.
Informacje praktyczne

• Warszawa nie posiada obwodnicy, a większość ruchu na osi wschód-zachód odbywa się przez centrum miasta. Projektowany jest układ dwóch, a następnie trzech obwodnic – w okresie przejściowym funkcjonować będzie Obwodnica Etapowa Warszawy, z której docelowo ma powstać Obwodnica Miejska (przez most Północny i Siekierkowski) oraz Ekspresowa Obwodnica Warszawy prowadząca ruch tranzytowy z autostrady A2 (Berlin – Moskwa) i dróg ekspresowych S8 (Wrocław – Suwałki) i S17 (Warszawa – Lublin), przez most Grota i Południowy. Jej odcinek przez osiedla mieszkaniowe dzielnicy Ursynów zostanie poprowadzony w tunelu.

• Międzynarodowy port lotniczy Warszawa-Okęcie, zlokalizowany jest zaledwie 10 km od ścisłego centrum miasta – w dzielnicy Włochy na osiedlu Okęcie. Obsługuje ponad 9 milionów pasażerów rocznie oraz ponad 100 połączeń krajowych i zagranicznych dziennie. www.lotnisko-chopina.pl

• W lipcu oraz sierpniu każdego roku, Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji w m.st. Warszawie S.A. organizuje cyklicznie Dni Otwarte Filtrów Warszawskich. Zwiedzanie z przewodnikiem jest bezpłatne po uprzednim odebraniu wejściówek na portierni Stacji Filtrów przy ul. Koszykowej 81

• Kino Imax – jedno z najnowocześniejszych kin w Polsce – przy centrum handlowym Sadyba Best Mall

• System komunikacji miejskiej w Warszawie składa się z linii autobusowych, tramwajowych, metra, Warszawskiej Kolei Dojazdowej (WKD) oraz Szybkiej Kolei Miejskiej (SKM). Wszystkie linie koordynowane są przez Zarząd Transportu Miejskiego. Do przejazdów środkami komunikacji miejskiej uprawniają bilety z paskiem magnetycznym i Warszawska Karta Miejska

• Obecnie spółka Tramwaje Warszawskie posiada 875 wagonów, a sieć tramwajowa liczy ponad 500 kilometrów torów. Po Warszawie jeździ na stałe 26 linii tramwajowych, a okresowo, np. 1 listopada i podczas wakacji uruchamia się linie dodatkowe.

• Głównym węzłem komunikacyjnym jest Dworzec Centralny, który jest też głównym punktem przesiadkowym miasta. ZTM prowadzi obecnie 244 linie autobusowe.

• W mieście brak odpowiedniej hali koncertowej, stąd duże koncerty muzyczne urządza się głównie w Sali Kongresowej w Pałacu Kultury i Nauki. Odbywały się także w hali Torwar (Iron Maiden, Pat Metheny, 50 Cent, Rihanna, Tokio Hotel, US5), na stadionie Gwardii (Tina Turner, Sting, Roger Waters, Joe Cocker, Metallica, Aerosmith), stadionie Legii (Deep Purple, Guns N' Roses), na stadionie Skry (Boney M w 1979), na służewieckim torze wyścigów konnych (U2, Depeche Mode, The Rolling Stones) czy na lotnisku na Bemowie (Michael Jackson, Lenny Kravitz), a mniejsze w teatrach np. w Teatrze Muzycznym Roma (King Crimson, Suzanne Vega, Jaromir Nohavica)

• Obecnie w Warszawie znajduje się 31 kin, w tym 14 multipleksów należących do pięciu sieci multikinowych Cinema City, Multikino, Silver Screen, Kinoplex, Novekino.

• Około 200 km2 miasta zajmują tereny zieleni: parki, lasy, zieleń uliczna oraz zieleń osiedlowa i zieleń wokół obiektów użyteczności publicznej.

• Obecnie w Warszawie funkcjonuje pięć basenów odkrytych. Są to: Moczydło przy Górczewskiej na Woli, WOW Wisła Inflancka przy ul. Inflanckiej w Śródmieściu, Park Kultury w Powsinie przy ul. Maślaków na Ursynowie, Park Wodny (Warszawianka) przy ul. Merliniego na Mokotowie oraz Plaże nad Wisłą przy Wale Miedzeszyńskim na Pradze Południe. Nieczynne są obecnie kompleks basenów odkrytych przy ul. Namysłowskiej na Pradze Północ i na Szczęśliwicach na Ochocie. Oprócz tego działają w Warszawie liczne baseny kryte.

• W Warszawie funkcjonują dwie plaże miejskie. Pierwsza na wysokości ZOO, druga na wysokości ulicy Krynicznej na Saskiej Kępie. Od wielu lat Wisła nie spełnia wymogów sanitarnych. Najbliższe kąpieliska w okolicy Warszawy znajdują się nad Zalewem Zegrzyńskim.

Wydarzenia cykliczne
• Francophonic Festival – New Music Trends "Made in France"

- marzec

• Warszawskie Spotkania Teatralne

- kwiecień

• Parada Schumana

- w najbliższą sobotę po 9 maja, czyli po tzw. Dniu Europy - święcie Unii Europejskiej

• Warszawskie Targi Książki

- Pałac Kultury i Nauki - maj

• Międzynarodowe Targi Książki

- Pałac Kultury i Nauki – maj

• Juwenalia Warszawskie

- maj

• Święto Saskiej Kępy

- majowy festyn na ulicy Francuskiej

• Noc Muzeów

- maj

• Planete Doc Review

- festiwal filmowy, jedyny w Europie festiwal długometrażowych filmów dokumentalnych - maj

• Międzynarodowe Mistrzostwa Warszawy w Breakdance i Popping Warsaw Challenge

- maj

• "La Folle Journée de Nantes"

- I edycja tego festiwalu chopinowskiego w czerwcu 2010 w Warszawie

• Piknik Naukowy

- największa w Europie plenerowa impreza popularyzująca naukę - czerwiec

• Parada Równości

- czerwiec

• Festiwal Mozartowski

- Warszawska Opera Kameralna - czerwiec i lipiec

• Koncerty Chopinowskie w Łazienkach Królewskich

(od maja do końca września) Koncerty chopinowskie odbywające się w Łazienkach Królewskich, są jedną z najważniejszych imprez kulturalnych w kraju. Miłośnicy twórczości Fryderyka Chopina spotykają się w letnie niedzielne popołudnia pod pomnikiem kompozytora, by posłuchać światowej sławy pianistów.

• Lato Filmów

- międzynarodowy festiwal filmowy i artystyczny przeniesiony z Kazimierza Dolnego i Torunia - lipiec

• Letnie Koncerty Królewskie

- w Ogrodzie Różanym w Wilanowie

• Międzynarodowy Plenerowy Festiwal Jazz Na Starówce

- w każdą sobotę lipca i sierpnia na Rynku Starego Miasta

• Konkurs Teatrów Ogródkowych

- latem, w różnych miejscach

• Międzynarodowa Letnia Akademia Muzyki Dawnej

- w Wilanowie

• Warszawska Masa Krytyczna

- comiesięczne przejazdy pojazdów napędzanych siłą ludzkich mięśni

• Masa Powstańcza

- początek sierpnia

• Międzynarodowy Festiwal Muzyki Współczesnej "Warszawska Jesień"

- II połowa września

• Warszawski Festiwal Nauki

- w przedostatni tydzień i dwa ostatnie weekendy września

• Run Warsaw

- coroczny bieg na dystansie 5 km - październik

• Warszawski Międzynarodowy Festiwal Filmowy

- październik

• Ogólnopolski Konkurs Chórów Kościelnych "Caecilianum"

- październik

• Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny im. Fryderyka Chopina

- co 5 lat w październiku

• Festiwal "Warsaw Summer Jazz Days"

- październik

• Warszawski Międzynarodowy Festiwal Chóralny

- listopad

Opis

Warszawa – największe miasto i stolica Polski, siedziba parlamentu, Prezydenta RP, Rady Ministrów i innych władz centralnychorazwładz województwa mazowieckiego, na Nizinie Środkowomazowieckiej, w odległości około 350 km od Karpat i Morza Bałtyckiego. Krajobraz miasta współtworzy Wisła, dzieląc miasto na dwie części o zupełnie odmiennym charakterze, a także linia Skarpy Warszawskiej biegnąca z południowego wschodu na północny zachód lewobrzeżnej Warszawy. Skarpa ma od 6 do 25 m wysokości i to na niej powstały najbardziej malownicze ulice (np. Kamienne Schodki, Bednarska, Karowa, Książęca, Myśliwiecka, Agrykola, Belwederska) i parki stolicy.

Warszawa ma oficjalnie ok. 1,7 mln mieszkańców. Aglomeracja wraz z przyległymi miejscowościami – ok. 2,5 mln. Jednak faktyczna liczba jest z pewnością większa, gdyż kilkaset tysięcy osób żyjących od lat w stolicy nie przeniosło tu zameldowania na pobyt stały. Dzięki korzystnym warunkom inwestycyjnym Warszawa wytwarza ponad 13,3% polskiego PKB. Samo miasto w 2007 r. uzyskało 9,7 mld złotych przychodu, a stopa bezrobocia rejestrowanego w marcu 2009 r. wyniosła zaledwie 2,2%. Mają tu miejsce najważniejsze wydarzenia polityczne, gospodarcze i kulturalne w skali kraju. Bardzo często miasto jest także areną demonstracji, pochodów, zamieszek, głodówek i protestów organizacji i grup obywateli przybywających z całej Polski, które są jednym z powodów komunikacyjnej uciążliwości stolicy.

Znajduje się tu 66 uczelni. Do największych należą: Uniwersytet Warszawski, Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego, Politechnika Warszawska, Wojskowa Akademia Techniczna, Szkoła Główna Handlowa, Szkoła Główna Służby Pożarniczej, Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego, Warszawski Uniwersytet Medyczny, Akademia Wychowania Fizycznego Józefa Piłsudskiego, Akademia Sztuk Pięknych, Uniwersytet Muzyczny Fryderyka Chopina, Akademia Obrony Narodowej.

Miastami partnerskimi Warszawy są stolice: Berlin, Paryż, Tajpej, Ryga, Budapeszt, Oslo, Madryt, Wiedeń, Astana, Grozny, Wilno, Seul, Kijów, Moskwa, Tel Awiw, Haga, a także Toronto (Kanada), Stambuł (Turcja), Harbin (Chiny), Saint-Étienne (Francja), Chicago (USA), Rio de Janeiro (Brazylia), Sankt Petersburg (Rosja), Düsseldorf (Niemcy)i Hamamatsu (Japonia).

Dzielnice Warszawy: Bemowo, Białołęka, Bielany, Mokotów, Ochota, Praga Południe, Praga Północ, Rembertów, Śródmieście, Targówek, Ursus, Ursynów, Wawer, Wesoła, Wilanów, Włochy, Wola, Żoliborz

Historia

Miasto powstało najprawdopodobniej na przełomie XIII i XIV wieku, uzyskując lokację na prawie chełmińskim ok. 1300 roku, jednak nie zachował się żaden dokument lokacyjny Warszawy. Nazwa Warszowa lub Warszewa pochodziła od rycerza z rodu Rawów (Rawiczów) o imieniu Warsz (skrót od imienia Warcisław), do którego należała wieś z XII lub XIII wieku, leżąca w obrębie dzisiejszego Mariensztatu. Pierwotne brzmienie nazwy Warszowa, potwierdzają również dokumenty łacińskie (w których używa się formy Varsovia, zamiast Varsavia), oraz francuskie (gdzie występuje nazwa Varsovie, nie zaś Varsavie). 

Dnia 15 września 1339 w kościele św. Jana papiescy wysłannicy ogłosili wyrok, nakazujący zakonowi krzyżackiemu zwrot Polsce Pomorza Gdańskiego, Kujaw, ziemi dobrzyńskiej, chełmińskiej i michałowskiej. Pod koniec XIV w. na północ od Starej Warszawy powstała Nowa Warszawa z własnymi władzami (lokacja w 1408 r.). Do grona głównych miast Polski weszła Warszawa późno, jednak w wyniku unii z Litwą wzrosło jej znaczenie. W 1413 książęta mazowieccy przenieśli tu swą stolicę z Czerska. Rozwój miasta spowodował iż do Warszawy zaczęła napływać ludność z miast Prus Królewskich, Niemiec, a także Żydzi, którzy zamieszkali w odrębnej dzielnicy. W XV w. Warszawa rozwijała się jako ważny ośrodek handlowy, co związane było z eksportem zboża do Prus. Miasto włączyło się wówczas do wielkiej lądowej wymiany towarowej między Litwą, Rosją i Niemcami, co spowodowało iż na początku XVI wieku zdystansowała starsze, w poprzednich wiekach większe miasta Mazowsza. W czasie wojny z wielkim księciem moskiewskim w nocy z 30 na 31 maja 1515, spłonęła część Starej Warszawy z kolegiatą św. Jana, kościołem św. Marcina oraz przedmieście z klasztorem i kościołem bernardynów. 

Z wygaśnięciem linii książąt mazowieckich, Warszawa została przyłączona do Korony Królestwa Polskiego. W 1526 sejm mazowiecki złożył przysięgę na wierność królowi. Mieszczaństwo uzyskało wiele przywilejów i ułatwień podatkowych. W 1546 Królowa Bona, na 10 lat osiadła w dworze jazdowskim w Warszawie. Coraz częściej w Warszawie bywał Zygmunt August, do czego skłaniała go bieżąca polityka. Kraków stawał się zbyt odległy, gdy w centrum zainteresowań politycznych znalazły się tereny północne i wschodnie. W 1569 postanowiono, że odtąd Warszawa będzie stałą siedzibą sejmów walnych Korony i Wielkiego Księstwa Litewskiego, stolicą województwa mazowieckiego, a od 1573 także miejscem elekcji królów polskich. Pod podwarszawską wsią Kamion w 1573 odbyła się pierwsza wolna elekcja Henryka Walezego, a po roku, we wsi Wielka Wola – bardzo często przebywającego w Warszawie Stefana Batorego. 

W 1587 na polach pod Wielką Wolą odbyła się kolejna elekcja, na której wprowadzono na tron Zygmunta III Wazę, który przeniósł dwór do Warszawy w marcu 1596, po pożarze Zamku Królewskiego na Wawelu, a w 1611 r. wprowadził się na stałe do przebudowanego zamku warszawskiego. stołeczność przyniosła wiele spektakularnych wydarzeń. Należały do nich między innymi hołdy pruskie, od czasów Batorego przez całą I poł. XVII w. składane każdorazowo nowemu władcy przez Hohenzollernów z tytułu władania Prusami Książęcymi. 29 października 1611 zwycięzca spod Kłuszyna hetman polny koronny Stanisław Żółkiewski poprowadził ulicami Warszawy wziętego do niewoli cara Rosji Wasyla IV Szujskiego i zmusił go do ukorzenia się na sesji sejmu przed majestatem Zygmunta III. W 1643 przy Krakowskim Przedmieściu rozpoczął budowę pałacu hetman Stanisław Koniecpolski (dziś siedziba Prezydenta Rzeczypospolitej). Z inicjatywy Władysława IV w 1643 wystawiony został przed Zamkiem Królewskim bardzo charakterystyczny, niemal symbol miasta, pomnik – kolumna Zygmunta, która przetrwała potop szwedzki, obalili ją dopiero Niemcy w 1944. 

Kolejny okres rozkwitu przeżyła Warszawa za panowania króla Jana III Sobieskiego, który przyczynił się do zagospodarowania przede wszystkim południowych terenów stolicy. W 1677 nabył dobra Milanów i rozpoczął budowę reprezentacyjnej podmiejskiej rezydencji, dając jej nazwę Villa Nova. Pierwsze dziesięciolecie XVIII wieku to dla Warszawy kolejny okres chaosu, konkurencyjnych elekcji królewskich, wojny i klęsk żywiołowych. Osłabione długotrwałymi działaniami wojennymi miasto nawiedziła seria klęsk elementarnych – morowe powietrze w 1708, wielka powódź w 1713, nieurodzaj, powodujący drożyznę. Miarę nieszczęść potęgowały jeszcze gwałty i rekwizycje wojsk rosyjskich, a od 1713 uciążliwy dla ludności pobyt wojsk saskich. Czasy saskie to mimo wszystko okres rozkwitu miasta – wielu architektów i budowniczych przybywa tu wraz z Sasami, wznosząc liczne charakterystyczne pałace i kościoły. Szata architektoniczna Warszawy upodabnia się wówczas do Drezna, zarówno z uwagi na postacie architektów, jak i reprezentowany przez nich styl architektoniczny. Do Warszawy przybywają w tym okresie nie tylko architekci, ale także duża grupa artystów, przedsiębiorców, kupców, rzemieślników i wojskowych. Wciśnięte w organizm miejski Starej i Nowej Warszawy, jurydyki stały się ośrodkami wielkiej własności magnackiej, gdzie chronieni przez nią Żydzi i partacze nawiązywali zwycięską konkurencję ze zrzeszonym w cechach i gildiach kupieckich mieszczaństwem warszawskim. Z drugiej strony spowodowało to jednak znaczny rozwój gospodarczy miasta, połączony ze stałym wzrostem demograficznym. W 1720 kupcy francuscy Jakub Malherbe i Jakub Pellison założyli pierwszy w Warszawie dom handlowy, gdzie w towary luksusowe zaopatrywał się dwór królewski i dwory magnackie. W 1747 bracia biskupi Józef Andrzej i Andrzej Stanisław Załuscy otworzyli dla publiczności jedną z największych ówczesnych bibliotek świata – Bibliotekę Załuskich. 

7 września 1764, przy nielicznym udziale szlachty i zdecydowanym poparciu wojsk Katarzyny II (7 tysięcy żołnierzy) Stanisław Antoni Poniatowski został wybrany na króla Polski. 25 listopada 1764, arcybiskup gnieźnieński i prymas Polski Władysław Łubieński koronował go na króla Polski w kolegiacie św. Jana w Warszawie. 1 czerwca 1765 Stanisław August ustanowił pierwszą Komisję Dobrego Porządku dla Starej i Nowej Warszawy, która zajęła się administracją miasta. Intelektualiści polscy oraz środowisko artystyczne i literackie, gromadziło się na organizowanych przez króla tzw. "obiadach czwartkowych", które stanowiły rodzaj nieoficjalnej instytucji kulturalnej i znacząco przyczyniły się do rozwoju literatury tamtego okresu. Spotkania te odbywały się cyklicznie w latach 1770-1777, zazwyczaj na Zamku Królewskim lub w Łazienkach.

Po 1768 nastąpił w Warszawie wzrost osadnictwa Żydów, którzy założyli dużą gminę na Pradze. W 1702 powstała także osada żydowska w lewobrzeżnej części miasta tzw. Nowa Jerozolima, która w 1775 została zburzona (jej nazwa częściowo przetrwała w późniejszych Rogatkach Jerozolimskich i Alejach Jerozolimskich). Komunikacja między prawo- i lewobrzeżną częścią Warszawy odbywała się promami, a zimą po lodzie. Dopiero w 1776 przy ul. Bednarskiej wybudowano, likwidowany na zimę, most na łodziach. W połowie lat 80. XVIII wieku stało już 2547 latarń przy głównych ulicach, bramach oraz przy prywatnych posesjach. Przyjęcie przez Sejm Wielki reform wzmacniających państwo, a zwłaszcza Konstytucji 3 Maja, ściągnęło na kraj rosyjską interwencję wojskową. W dniu 24 marca 1794 rozpoczęło się powstanie kościuszkowskie, ogłoszone uroczyście w Krakowie. 17 kwietnia 1794 wybuchła insurekcja warszawska. Dużą rolę odegrał w niej warszawski szewc Jan Kiliński. Decydujące znaczenie miała bitwa piechoty na Krakowskim Przedmieściu koło kościoła św. Krzyża oraz odparcie przez lud warszawski uderzenia najsilniejszej kolumny wojsk rosyjskich koło pałacu Saskiego. Pomimo zwycięstwa lewicy, w Warszawie powstał rząd o prawicowym charakterze – Rada Najwyższa Narodowa. Powszechny, bezpośredni udział warszawiaków w walkach zmusił wojska nieprzyjacielskie do odstąpienia od oblężenia Warszawy. Do kapitulacji miasta doprowadziła dopiero klęska Kościuszki pod Maciejowicami oraz rzeź Pragi dokonana 4 listopada 1794 na ludności cywilnej po jej zdobyciu przez Rosjan, dowodzonych przez Aleksandra W. Suworowa. 

 Urzędnicy carscy zlikwidowali resztki urzędów centralnych, nakazali królowi podpisanie abdykacji i opuszczenie Warszawy. Miasto skapitulowało, a ostatni rozbiór Polski sprawił, że Warszawa zniknęła z mapy Europy, stając się prowincjonalną siedzibą jednego z departamentów Prus Południowych (zabór pruski 1795-1807). Liczba ludności z ponad 150 tys. podczas insurekcji kościuszkowskiej zmalała do 60 tys.

Po upadku Napoleona Na kongresie wiedeńskim w 1815 utworzono, autonomiczne i związane z Rosją unią realną, Królestwo Polskie ze stolicą w Warszawie. Rozpoczął się w Warszawie okres szybkiego rozwoju kapitalizmu i industrializacji. Pojawiły się maszyny parowe – pierwsza na Solcu. Zaczęło powstawać wiele monumentalnych gmachów użyteczności publicznej. Powstał drugi drewniany most na Wiśle łączący Żoliborz z Pragą północną. W tym okresie powstały Aleje Jerozolimskie. Na miejscu odremontowanego Marywilu powstał Teatr Wielki. Zbudowany został Pałac Staszica i Belweder. W 1816, dekretem Aleksandra I, powołany został Uniwersytet Warszawski z 5 wydziałami – teologii, prawa, medycyny, filozofii, nauki i sztuk pięknych W mieście koncentrowała się konspiracja przeciw zaborcy, powstawały także zaczątki ruchu rewolucyjnego. Patriotyczne środowiska warszawskie przygotowały kolejne powstania narodowowyzwoleńcze: 29 listopada 1830 wybuchło powstanie listopadowe, a w okresie 1863-1864 powstanie styczniowe. 

Po upadku powstania listopadowego w 1831 zapadła decyzja budowy Cytadeli Warszawskiej, pełniącej funkcję twierdzy oraz więzienia dla patriotów polskich. Realizowano ją etapami od 1832 do 1863. Pod budowę wykupiono około 400 posesji zajmowanych przez 15 tysięcy osób. W Warszawie powstało także kilka cerkwi. Na placu Saskim stanął sobór prawosławny, który stał się symbolem carskiego panowania.

19 września 1863 polscy powstańcy dokonali nieudanego zamachu bombowego na rosyjskiego namiestnika Fiodora Berga, rzucając bombę z okien Pałacu Zamoyskich na Nowym Świecie. W odwecie Rosjanie wypędzili ponad 1 000 mieszkańców pałacu, ograbili i zdemolowali budynek, jednocześnie wyrzucając na bruk i niszcząc oryginalny fortepian Fryderyka Chopina – w 1865 wydarzenie to zainspirowało Cypriana Norwida do napisania wiersza Fortepian Szopena.

W połowie XIX wieku nastąpił ponowny rozwój Warszawy. Ożywienie stosunków handlowych z Rosją zapoczątkowało zniesienie granicy celnej w 1851, oraz protekcyjna polityka rządu. Rozbudowywano jednocześnie infrastrukturę komunikacyjną, realizując w latach 1845-1848 Kolej Warszawsko-Wiedeńską. W latach 1861-1864, według projektu Stanisława Kierbedzia, został zbudowany pierwszy stały most żelazny na kamiennych podporach. Most, łączący dwa brzegi Wisły, był jednym z najnowocześniejszych w ówczesnej Europie. Na jego filarach, zniszczonego przez Niemców w 1944, spoczywa obecnie konstrukcja mostu Śląsko-Dąbrowskiego.

W 1862 oddano do użytku Kolej Warszawsko-Petersburską, w 1867 Warszawsko-Terespolską oraz w 1877 Nadwiślańską. W 1876 wybudowano także kolej obwodową, co uczyniło z Warszawy ważny węzeł komunikacyjny. Na wysokości Cytadeli Warszawskiej, zbudowano w 1875 pierwszy, a w 1908 drugi most kolejowy – nazwany następnie Mostem przy Cytadeli. W 1866 uruchomiono pierwszy tramwaj konny. Pod koniec XIX i na początku XX wieku, Warszawa przekształciła się w poważny ośrodek przemysłu. Znajdowało się w niej 450 fabryk zatrudniających około 30 tys. robotników. Nastąpił proces kształtowania nowoczesnej metropolii. Rozwój przemysłu i reforma uwłaszczeniowa były głównymi czynnikami miastotwórczymi. Tradycyjny plebs Warszawy przekształcił się w klasę robotniczą. Liczba ludności Warszawy w 1882 wzrosła do ponad 380 tys. W 1881 dzięki wysiłkom prezydenta Sokratesa Starynkiewicza przystąpiono do budowy nowoczesnych wodociągów i kanalizacji według projektu Williama Lindleya. Powstała ponadto sieć wąskotorowych kolejek dojazdowych, łączących miasto ze strefą podmiejską – w 1892 otwarto pierwszą linię kolejki na trasie: plac Unii Lubelskiej – Wilanów – Jeziorna – Piaseczno.

uruchomiona w 1904 Elektrownia Powiśle, będąca pierwszą dużą elektrownią miasta. Dostępność elektryczności spowodowała pojawienie się na ulicach w roku 1906 pierwszych elektrycznych latarni, a w 1908 pierwszych linii tramwajów elektrycznych. W latach 1904-1914 trwała budowa mostu i wiaduktu im. księcia Józefa Poniatowskiego zwanego wówczas III mostem lub Mostem Poniatowskiego. W 1908 roku powstał również pierwszy warszawski wysokościowiec dla szwedzkiego Towarzystwa Akcyjnego Telefonów "Cedergren" PAST. Rok po wybuchu I wojny światowej 1 sierpnia 1915 Rosjanie opuścili Warszawę po stu latach obecności, burząc mosty i niszcząc obiekty o znaczeniu strategicznym. Ewakuacja przez Rosjan zakładów przemysłowych i niszczenie przez nich zapasów surowcowych, pogorszyły sytuację ekonomiczną miasta. Pod koniec 1915 wznowiono działalność Politechniki Warszawskiej, a w latach 1915-1918 także Wyższej Szkoły Handlowej i SGGW. W efekcie wielkiej inkorporacji przedmieść, w kwietniu 1916 powiększono obszar miasta z 3,3 tys. ha do 11,5 tys. ha, tworząc obszar tzw. Wielkiej Warszawy. Na wieść o rewolucji w Niemczech, w dniu 8 listopada 1918, gubernator Hans von Beseler potajemnie opuścił Warszawę. 10 listopada 1918 o godz. 7 rano, w Warszawie pojawił się komendant Legionów Polskich Józef Piłsudski, wysiadając z pociągu z Berlina na Dworcu Warszawsko-Wiedeńskim. Stało się to wezwaniem do rozbrojenia Niemców oraz usuwania widocznych na ulicach śladów ich obecności. 11 listopada 1918 Rada Regencyjna przekazała Piłsudskiemu władzę wojskową w Warszawie (14 listopada 1918 również pełnię władz cywilnych w stolicy) i naczelne dowództwo sił zbrojnych. Dzień 11 listopada 1918, który w 1937 został ustanowiony Narodowym Świętem Niepodległości, stał się tym samym formalnym początkiem niepodległej II Rzeczpospolitej.

W 1920 miasto zmagało się z najazdem Rosji sowieckiej. W okresie 13-26 sierpnia 1920, w czasie trwającej wówczas wojny polsko-bolszewickiej, na przedpolach Warszawy i okolicznych terenach rozegrała się bitwa warszawska. Punktem zwrotnym walk była bitwa o Radzymin, po której kontrofensywa Piłsudskiego znad Wieprza zadecydowała o zwycięstwie 16 grudnia 1922 w Warszawie zginął od kuli zamachowca Gabriel Narutowicz, pierwszy prezydent II Rzeczypospolitej. W 1921 otwarto pierwszy zaimprowizowany cywilny port lotniczy (normalna komunikacja lotnicza działała dopiero od 1925, od 1929 obsługiwana przez Polskie Linie Lotnicze LOT W maju 1926 w stolicy miały miejsce bratobójcze walki między oddziałami lojalnymi wobec ówczesnego prezydenta Stanisława Wojciechowskiego a zwolennikami przejmującego władzę marszałka Józefa Piłsudskiego. Bilans dwudniowych walk, określanych jako przewrót majowy, wyniósł 379 zabitych i 920 rannych. Już w 1925 opracowano również pierwsze projekty warszawskiego metra (tzw. Metropolitanu), które pozostały jednak w fazie planów (wykonano jedynie próbne wiercenia, przygotowano mapy i opisy techniczne warunków geologicznych). 18 kwietnia 1926 dokonano otwarcia pierwszej warszawskiej stacji radiowej, korzystającej z dwóch nadajników – od grudnia 1926 nadawała radiostacja Warszawa II w forcie Mokotowskim, a od 1931 ogólnokrajowa radiostacja o większej mocy Warszawa I w Raszynie, obejmującą zasięgiem 90% terytorium II Rzeczypospolitej. Rozwój Warszawy został zahamowany w latach 1929-1933, kiedy doszło do światowej zapaści gospodarczej, zwanej wielkim kryzysem. W latach 30. XX w., szczególnie za prezydentury Stefana Starzyńskiego bardzo szybko zmieniał się wygląd Warszawy, zwłaszcza śródmieścia. Popularna była zabudowa plombowa, czego przykładem może być wzniesiony w 1939 r. budynek PKO na ul. Marszałkowskiej. W latach 1931-1934 zbudowano przy placu Napoleona najwyższy budynek w Polsce, szesnastopiętrowy gmach, siedzibę towarzystwa ubezpieczeniowego Prudential. W 1932 r. otwarto Instytut Radowy, a w 1938 r. rozpoczęto udane eksperymenty z Telewizją. W latach trzydziestych rozpoczęto budowę dworca głównego, który był najnowocześniejszym dworcem w Europie. Warszawa była wówczas nazywana Paryżem Północy, asfaltowano ulice, zbudowano nowe lotnisko na Okęciu. W okresie międzywojennym Warszawa była największym skupiskiem ludności żydowskiej w Europie oraz centrum kultury żydowskiej. Liczba Żydów w 1918 wynosiła pk. 310 tys. ludzi, aby w 1938 osiągnąć poziom 375 tys. ludzi. Zamieszkiwali oni głównie obszar północny miasta, stanowiąc zdecydowaną większość okręgów Muranowa, Powązek, Leszna i Grzybowa. 

1 września rozpoczęło się lotnicze bombardowanie Warszawy przez samoloty niemieckie; naloty trwały do kapitulacji miasta. Warszawa była broniona pod dowództwem gen. Waleriana Czumy (3 września został mianowany komendantem obrony miasta stołecznego), oraz gen. Juliusza Rómmla (od 8 września dowódcy Armii Warszawa). Z 6 na 7 września 1939 Warszawę opuścił Naczelny Wódz, przystąpiono do ewakuacji: sprzętu i amunicji z centralnych magazynów Warszawy i okolic oraz personelu obydwu głównych szpitali wojskowych, a także Dowództwa Okręgu Korpusu. Osłabiło to bardzo i tak niewielki potencjał obronny Warszawy. Przeciwko chaosowi ewakuacyjnemu wystąpił Stefan Starzyński i nie mając formalnych uprawnień, przejął pełnię władzy cywilnej. 17 września spłonął Zamek Królewski, trafiony pociskami artyleryjskimi i bombami lotniczymi. Obrona Warszawy trwała do honorowej kapitulacji 28 września 1939, jednak część oddziałów nie zaakceptowała decyzji o złożeniu broni, a wśród oficerów polskich zdarzały się nawet przypadki samobójstw. Oddziały niemieckie wkroczyły do Warszawy 1 października 1939 r.

W 1939 rozpoczęła się pięcioletnia okupacja miasta, które straciło swój status stolicy i weszło w skład Generalnego Gubernatorstwa. Od pierwszych dni hitlerowcy przeprowadzali aresztowania i potajemne mordy, m.in. w ogrodach sejmowych. W nocy z 26 grudnia na 27 grudnia 1939 rozstrzelano 107 osób w masakrze wawerskiej. Więźniów politycznych przetrzymywano na Pawiaku, skąd odsyłani byli w miejsca egzekucji w okolicach Warszawy i do obozów koncentracyjnych. Ogółem przez Pawiak przeszło ok. 100 tys. mężczyzn i 20 tys. kobiet. W okresie od grudnia 1939 do lipca 1941 Niemcy rozstrzelali w Palmirach co najmniej 1700 osób, głównie przedstawicieli inteligencji. Następne potajemne egzekucje warszawiaków przeprowadzano w tzw. warszawskim pierścieniu śmierci (m.in. Lasy Kabackie, Lasy Chojnowskie), oraz innych miejscowościach nieopodal Warszawy. W tym okresie do obozów koncentracyjnych wysłano w sumie ok. 60 000 mieszkańców miasta, w większości inteligencji warszawskiej. W październiku 1940 hitlerowcy zorganizowali w Warszawie getto oficjalnie nazywane Żydowską Dzielnicą Mieszkaniową, w którym zamknięto ok. 410 000 Żydów. Na skutek przesiedleń z innych gett wkrótce liczba ta przekroczyła 500 000 ludzi. Było to największe wyodrębnione skupisko ludności żydowskiej nie tylko na ziemiach okupowanej Polski, lecz także Europy będącej we władaniu nazistów. W wyniku ludobójczych warunków bytowania i głodu (w 1941 norma żywnościowa dla Żydów w getcie wynosiła 183 kalorie, w porównaniu do 2613 dla Niemców) do połowy 1942 zginęło w nim ponad 100 000 Żydów. W akcji likwidacyjnej rozpoczętej w lecie 1942 Niemcy wywieźli 312 000 mieszkańców getta warszawskiego do obozu zagłady w Treblince, gdzie zostali wymordowani. 15 października 1941 Niemcy wydali rozporządzenie o karze śmierci dla Żydów opuszczających getto oraz dla Polaków udzielających im pomocy. 19 kwietnia 1943 wybuchło powstanie w getcie warszawskim wywołane przez żydowskie oddziały ŻZW Pawła Frenkla i ŻOB-u Mordechaja Anielewicza, będące aktem desperacji wobec decyzji władz niemieckich o ostatecznej likwidacji ludności getta. Powstanie wybuchło, gdy w getcie pozostało już niewielu ludzi, jednak kilkadziesiąt tysięcy jego mieszkańców zginęło podczas pacyfikacji. 8 maja w otoczonym przez Niemców schronie przy ul. Miłej 18 zginęła śmiercią samobójczą większość z dowództwa powstania. Po stłumieniu oporu ludność żydowska została ostatecznie wywieziona, a ta część miasta, na której istniało getto, została dosłownie zrównana z ziemią. Nie pozostawiono tam nawet ruin domów Od jesieni 1943, w ruinach przeprowadzano zbiorowe morderstwa ludności polskiej. Część egzekucji na cywilnych mieszkańcach miasta przeprowadzano publicznie, na ulicach Warszawy. Terror, który był metodą rządzenia w okupowanym mieście, spotkał się z oporem znacznej części warszawiaków. Jego intensywność i różnorodność form, jak masowe akcje zbrojne, mały i duży sabotaż, tajna działalność oświatowo-kulturalna, ratowanie zabytków, uczyniły Warszawę siedzibą władz Polskiego Państwa Podziemnego i Komendy Głównej Armii Krajowej. Na terenie Warszawy pojawiały się również próby niewolniczego wykorzystania siły roboczej mieszkańców. Niemcy założyli w Warszawie szereg obiektów obozowych, zebranych w 1943 pod nazwą obóz koncentracyjny KL Warschau, w którym jako podobozie Majdanka lub przez krótki czas obozie samodzielnym, prócz wykorzystania niewolniczej siły roboczej dochodziło do ludobójstwa. W obozie zginęło co najmniej kilkadziesiąt tysięcy mieszkańców Warszawy. Eksterminacja ludności Warszawy w KL Warschau była związana z planami realizacji projektu zburzenia Warszawy i zamienienia jej w prowincjonalne miasto niemieckie liczące ok. 100 000 ludzi (wybudowane dla elity nazistowskiej zarządzającej podbitymi terenami na wschodzie) – służyły temu celowi zarówno rozkaz Adolfa Hitlera aby nie odbudowywać Warszawy ze zniszczeń wojennych z 1939 roku, traktowanie miasta jedynie jako siedziby władz okupacyjnych jednego z 5 dystryktów Generalnego Gubernatorstwa, oraz opracowany przez niemieckich architektów tzw. Plan Pabsta, przewidujący wyburzenie całych dzielnic miasta i likwidację zabytków kultury polskiej (m.in. w miejscu zburzonego Zamku Królewskiego w Warszawie miała być wystawiona Hala Kongresowa NSDAP. Kulminacją działań warszawskiego podziemia było powstanie, które rozpoczęło się 1 sierpnia 1944 na rozkaz Komendanta Głównego AK gen. Tadeusza Komorowskiego-Bora. Powstanie było konfrontacją militarną podziemia z siłami okupanta niemieckiego, było również rozpaczliwą, ostatnią i najpoważniejszą próbą obrony wizji II Rzeczypospolitej. Warszawiacy spontanicznie angażowali się w walkę. Szybko uruchomiono prasę powstańczą, radio Błyskawicę, pocztę harcerską. Powstała Pomocnicza Wojskowa Służba Kobiet (PWSK). Mimo mizernego uzbrojenia i aprowizacji, powstańcy i cywilni mieszkańcy Warszawy odznaczyli się niebywałą wolą walki i bohaterstwem. Po podpisaniu aktu kapitulacyjnego 2 października Niemcy w akcie zemsty zrównali miasto z ziemią, a ludność, która nie mogła uciec, została masowo wywieziona do obozów. W okresie 5 sierpnia-25 sierpnia 1944 miały miejsce masowe zbrodnie niemieckie na cywilnych mieszkańcach Warszawy – największe z nich to rzeź Woli (ok. 40 000 ofiar śmiertelnych), rzeź Ochoty (ok. 10 000 pomordowanych), a także szereg innych zbrodni o mniejszej skali. Po klęsce powstania Niemcy systematycznie niszczyli Warszawę, w rezultacie Śródmieście zostało zniszczone niemal w 100%. Według szacunków powojennych około 80-85% miasta (w tym 90% przemysłu, 72% zabudowy mieszkalnej, 90% dóbr kultury narodowej i zabytków), zostało zburzone w wyniku działań wojennych, współcześnie liczba ta jest kwestionowana i szacowana na ok. 70%. Ludność cywilna (550 000 z Warszawy i 100 000 z okolic miasta), została skierowana do obozu dla uchodźców w Pruszkowie, z czego ok. 90 tys. ludzi wywieziono na roboty przymusowe w głąb Niemiec, a 60 000 do obozów koncentracyjnych Ravensbrück, Auschwitz i Mauthausen (poważna część z tej grupy zginęła w obozach, nie doczekawszy końca wojny). W czasie okupacji niemieckiej, w latach 1939-1945, zginęło ok. 700 000 warszawiaków, czyli więcej niż wyniosły łączne straty wojenne w ludziach USA i Wielkiej Brytanii w czasie II wojny światowej. Według zweryfikowanych szacunków z 2004, wartość strat materialnych stolicy w okresie II wojny światowej, wyniosła ogółem 45 miliardów dolarów. 

Jednostki 1 Armii WP zajęły lewobrzeżną Warszawę 17 stycznia 1945, choć prawobrzeżna Praga zajęta została już 14 września 1944 roku. Za nimi do zrujnowanego i opustoszałego miasta przeniosły się proradzieckie władze polskie. W połowie 1945 Warszawę zalegało 20 milionów metrów sześciennych gruzu (w większości w rejonie Śródmieścia i sąsiednich dzielnic), oraz 100 000 min i niewybuchów. W ruinach niegdyś milionowego miasta w dniu wyzwolenia spod okupacji niemieckiej żyło zaledwie ok. 500 osób – Robinsonów Warszawskich.

Warszawa w okresie powojennym, podczas tzw. ery stalinizmu, była miejscem procesów politycznych, organizowanych przez komunistów członkom opozycyjnych ugrupowań i organizacji – procesu WiN (1947), procesu PPS-WRN z Kazimierzem Pużakiem (1948), procesu Tatara (1951), procesu bpa Czesława Kaczmarka (1953). Działania NKWD i aparatu bezpieczeństwa uniemożliwiały powrót wielu żołnierzom AK. Represjom służyło także więzienie polityczne Urzędu Bezpieczeństwa na ul. Rakowieckiej (więzienie mokotowskie), więzienie UB w Miedzeszynie, więzienie NKWD w Rembertowie oraz podobne na Służewcu przy ul. Kłobuckiej, gdzie więziono członków organizacji niepodległościowych. 

Biuro Odbudowy Stolicy było zdominowane przez architektów będących pod wpływem przedwojennej awangardy, o poglądach radykalnych lub nawet bliskich komunizmowi – co miało wpływ na kształt projektów odbudowy Warszawy, a także pospieszną rozbiórkę zabytków które niejednokrotnie można było uratować. Według wydanego drukiem w 1947 raportu architekta Sigalina, którego cały nakład (10 000 egzemplarzy) w 1948 został zniszczony z polecenia władz, możliwe było odbudowanie stolicy zgodnie z tradycją architektoniczną przedwojennej Warszawy. 

w 1953 odbudowano Stare Miasto, a następnie Krakowskie Przedmieście i Nowy Świat, a także części ulic Miodowej, Długiej, Senatorskiej oraz placów Teatralnego i Bankowego – jednak niekonsekwentnie, częściowo i w luźny sposób nawiązując do przedwojennej zabudowy, czasami nawet w dość poważnym stopniu zmieniając ich przedwojenny charakter. Mimo tego Stare Miasto, w 1980 wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO, stanowi jedyny w świecie (w tej skali) przykład planowej odbudowy ze zniszczeń. Bezcennymi źródłami były zachowane liczne panoramy miasta i pejzaże (m.in. Canaletta).

W latach 1947-1949, zrealizowano największą inwestycję urbanistyczną, Trasę W-Z (z tunelem przebitym pod ul. Miodową i Krakowskim Przedmieściem). Przykładem obowiązującej wówczas doktryny socrealizmu w architekturze, stała się wybudowana w latach 1950-1952, Marszałkowska Dzielnica Mieszkaniowa (MDM) oraz osiedle Muranów (1948-1952). W podobnym stylu utrzymany był Pałac Kultury i Nauki, wybudowany w latach 1951-1953 (ukończony w 1955), który z czasem stał się jednym z symboli ery stalinizmu. W latach 1954-1955 został również wybudowany Stadion Dziesięciolecia. Centrum miasta uległo istotnym przeobrażeniom w latach 1960-1969, gdy wybudowano tzw. Ścianę Wschodnią. Ostatnim znaczącym etapem odbudowy Warszawy, była jak dotąd odbudowa Zamku Królewskiego. W tym celu w 1971, dzięki inicjatywie i zabiegom Stanisława Lorentza, powołano Obywatelski Komitet Odbudowy Zamku Królewskiego w Warszawie. Odbudowa obiektu została ukończona w 1974, jednak prace wykończeniowe i wyposażanie wnętrz, trwały z przerwami do roku 1988. 

•             14 maja 1955 – w Warszawie został podpisany Układ Warszawski.

•             24 października 1956 – na wiecu na placu Defilad w Warszawie, w którym uczestniczyło 300 tys. ludzi, Władysław Gomułka opowiedział się za kontynuacją procesu tzw. odwilży i ograniczonymi reformami ustrojowymi. Deklaracja ta wywołała powszechne uznanie, natomiast z rezerwą przyjęto hasło Gomułki o "końcu wiecowania", oznaczające ograniczenie procesu demokratyzacji do ram określonych polityką wewnętrzną PZPR.  8 marca 1968 – w trakcie kryzysu politycznego Marca 1968, na dziedzińcu Uniwersytetu Warszawskiego został rozgromiony wiec młodzieży akademickiej. W tłumieniu protestu wzięły aktywny udział Służba Bezpieczeństwa, milicja i tzw. "aktyw robotniczy". Z Dworca Gdańskiego, po szykanach i bezprawnym pozbawieniu obywatelstwa polskiego, wyjechało w kilku kolejnych miesiącach i latach kilkanaście tysięcy ocalałych z wojny polskich Żydów. 

22 lipca 1974 ukończono budowę Trasy Łazienkowskiej. 5 grudnia 1974 oddano do użytku Dworzec Centralny. 2 czerwca 1979 w Warszawie rozpoczęła się pierwsza pielgrzymka papieża Jana Pawła II w Polsce. 13 grudnia 1981 w budynku koszar pułku łączności Wojsk Obrony Powietrznej Kraju przy ul. Żwirki i Wigury, ok. godz. 3.30 nagrano oświadczenie gen. Jaruzelskiego o wprowadzeniu stanu wojennego, wyemitowane kilka godzin później. W nocy z 12 na 13 grudnia 1981, w Warszawie służby bezpieczeństwa PRL internowały 1000 aktywnych działaczy NSZZ "Solidarność" oraz część byłych przywódców PZPR. Zawieszono działalność organizacji społecznych, wprowadzono ograniczenia przemieszczania się, godzinę milicyjną oraz wyłączono wszystkie połączenia telefoniczne. Na ulice Warszawy komuniści skierowali 25% wszystkich sił uczestniczących w pacyfikacji opozycji (spośród ogółu sił na terenie kraju, liczących 70 000 żołnierzy LWP, 30 000 funkcjonariuszy MSW, 1750 czołgów, 1400 pojazdów opancerzonych, 500 wozów bojowych piechoty, 9000 samochodów oraz kilku eskadr helikopterów). 

17 czerwca 1983 r. papież Jan Paweł II wygłosił homilię podczas mszy św. na Stadionie Dziesięciolecia w Warszawie, w czasie jego drugiej pielgrzymki do Polski. Ponad 1 milion ludzi w Warszawie wyszło na spotkanie papieża. 17 czerwca 1984 – w proteście przeciwko polityce władz i prześladowaniu opozycji, nastąpił bojkot wyborów do Rad Narodowych. 50% uprawnionych do głosowania warszawiaków demonstracyjnie nie wzięło udziału w wyborach, 4 lata później frekwencja była jeszcze niższa - 40%. 3 listopada 1984 na Żoliborzu, w kościele św. Stanisława Kostki, odbył się pogrzeb zamordowanego przez SB księdza Jerzego Popiełuszki. W uroczystości wzięło udział kilkaset tysięcy ludzi. 6 lutego-5 kwietnia 1989 w d. Pałacu Namiestnikowskim (obecnie Pałac Prezydencki) odbyły się obrady Okrągłego Stołu, które zapoczątkowały upadek komunizmu w Europie Środkowo-Wschodniej i transformację ustrojową PRL. 

Dzisiejsza Warszawa jest zupełnie innym miastem niż miasto przedwojenne. Tylko niektóre dzielnice zachowały swój przedwojenny charakter, a obecny kształt urbanistyczny miasta jest całkowicie odmienny od zabudowy sprzed zniszczeń. Szlaki komunikacyjne biegną w innych kierunkach, a wiele głównych przedwojennych ulic jest dziś ulicami peryferyjnymi. Zmieniło się również przeznaczenie różnych fragmentów miasta. Nawet architektura tych budynków, które odrestaurowano, lub odbudowano, jest odmienna od wcześniejszej. Fasady zabytkowych budynków są z reguły oszczędniejsze, stylizowane na inne epoki, same budynki mają często inną ilość pięter, lub są odbudowane częściowo, a kwartałom budynków brakuje zaplecza (brak oficyn, inne szlaki komunikacyjne w otoczeniu, inne doświetlenie czy zagęszczenie sąsiednich budowli). Miasto bezpowrotnie utraciło swój dawny charakter, zaletą współczesnej Warszawy jest za to jeden z najlepszych układów komunikacyjnych wśród wielkich współczesnych miast europejskich – nie biorąc pod uwagę złego stanu dróg i szczegółowych rozwiązań samych skrzyżowań. Obecny, korzystny układ głównych ulic w Śródmieściu miasta uzyskano metodą masowych wyburzeń ocalałych budynków. 

18 maja 1990 Sejm uchwalił ustawę o ustroju Warszawy. 27 maja w demokratycznych wyborach samorządowych mieszkańcy Warszawy wybrali swoich przedstawicieli do rad siedmiu gmin-dzielnic. Na prezydenta Zgromadzenie Wyborcze Warszawy wybrało urbanistę Stanisława Wyganowskiego, który pełnił już tę funkcję od 27 stycznia 1990 na mocy decyzji premiera Tadeusza Mazowieckiego. Warszawa po 56-letniej przerwie uzyskała szansę rozwoju zgodnego z wolą swoich mieszkańców. 25 marca 1994 Sejm uchwalił ustawę o ustroju miasta stołecznego wprowadzającą podział na 11 niezależnych gmin. Pomimo ciągłych zmian legislacyjnych Warszawa przeżywa gwałtowny wzrost gospodarczo-inwestycyjny. W kwietniu 1995 zostało uruchomione Metro Warszawskie. W 1999 po wprowadzeniu reformy administracyjnej kraju w Warszawie powstał chaos organizacyjny i kompetencyjny. Po uchwaleniu w 2002 nowej tzw. ustawy warszawskiej, Warszawa stała się jednolitą gminą miejską na prawach powiatu, która jest częścią województwa mazowieckiego składającą się z 18 jednostek pomocniczych, tj. dzielnic. 

na podstawie:  http://pl.wikipedia.org/wiki/Historia_Warszawy

Polecane obiekty
  • Stare Miasto - wpisane naListę Światowego Dziedzictwa UNESCO

- Rynek – Pomnik Warszawskiej Syrenki (fontanna)

- Zamek Królewski

- Pałac Pod Blachą

- Kolumna Zygmunta III Wazy – najstarszy świecki pomnik Warszawy

- Barbakan – Pomnik Małego Powstańca, Pomnik Jana Kilińskiego

- ul. Mostowa

- kościół św. Anny

- kościół św. Marcina (ul. Piwna)

- Archikatedra św. Jana przy ul. Świętojańskiej

- kościół Matki Boskiej Łaskawej - Patronki Warszawy przy ul. Świętojańskiej – drzwi wyrzeźbione przez Igora Mitoraja z okazji 400-lecia świątyni i krucyfiks z XVII w. z Lubeki ocalony podczas II wojny światowej

  • Łazienki Królewskie – Pałac na Wodzie, Pomnik Chopina, Pałac Myślewicki, Amfiteatr, Biały Domek, Stara i Nowa Kordegarda, Stara Pomarańczarnia, Świątynia Egipska, pawie spacerujące po parku, karpie w stawach
  • Belweder
  • Zamek Ujazdowski – Centrum Sztuki Współczesnej
  • Wilanów – pałac, park, kościół, mauzoleum, Muzeum Plakatu
  • Muzeum Fryderyka Chopina – Zamek Ostrogskich
  • Muzeum Powstania Warszawskiego
  • Muzeum Historyczne m. st. Warszawy – północna pierzeja Rynku Starego Miasta; wszystkie kamienice połączone na poszczególnych piętrach
  • Pałac Kultury i Nauki

- taras widokowy na 30 piętrze

- Muzeum Techniki

- Muzeum Ewolucji Polskiej Akademii Nauk

- Teatr Dramatyczny

- Teatr Studio

- Pałac Młodzieży

- Sala Kongresowa

  • nowoczesny, nagradzany gmach Biblioteki Uniwersyteckiej z ogrodami na dachu i wokół kompleksu – miejsce spacerów i punkt widokowy; przed wejściem głównym pomalowany na różowo ogromny XIX-wieczny regał pochodzący ze starego budynku Biblioteki, w podziemiach Centrum Rozrywki Hula-Kula
  • odnowiony i przepięknie ozdabiany i podświetlany okresie Świąt Bożego Narodzenia Trakt Królewski

– Krakowskie Przedmieście – Pałac Prezydencki, Pałac Potockich (Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego), Hotel Bristol, Bazylika św. Krzyża, kościół ss. wizytek, kościół oo. karmelitów, Pomnik Adama Mickiewicza, Pomnik Prymasa Tysiąclecia, Pomnik Bolesława Prusa, Pomnik ks. Józefa Poniatowskiego

- Pomnik Mikołaja Kopernika przy Pałacu Staszica (Polska Akademia Nauk)

- Nowy Świat 

- Rondo de Gaulle’a – Pomnik Charles’a de Gaulle’a, Sztuczna Palma i Centrum Bankowo-Finansowe (d. KC PZPR)

- Pl. Trzech Krzyży – Pomnik Wincentego Witosa, kościół św. Aleksandra

- Al. Ujazdowskie – Urząd Rady Ministrów

- ul. Belwederska

  • Cytadela Warszawska - Na jej stokach straceni zostali m.in. Romuald Traugutt, Stefan Kunicki, Piotr Bardowski, Marcin Kasprzak, Stefan Aleksander Okrzeja, Henryk Baron, Michał Ossowski - symboliczne groby na cmentarzu przy Bramie Straceń, na terenie twierdzy ekspozycja armat i droga, po której skazańcy szli na egzekucję, w planach Muzeum Wojska Polskiego
  • ul. Miodowa

- Pałac Paca (Ministerstwo Zdrowia)

- Pałac Biskupów Krakowskich

- kościół Przemienienia Pańskiego oo. kapucynów

- cerkiew i klasztor oo. bazylianów

- Pałac Borchów – rezydencja Prymasów Polski do 2007 r., od 1843 r. do dziś siedziba arcybiskupów warszawskich

- widok znad Tunelu Trasy W-Z na Pomnik Nike i gmach Hipoteki

  • Nowe Miasto

- dominikański kościół św. Jacka (ul. Freta)

- kościół św. Ducha oo. paulinów (ul. Freta)

- kościół św. Kazimierza (Rynek Nowego Miasta)

- kościół Nawiedzenia NMP (Przyrynek 2)

- kościół św. Benona (ul. Piesza 1)

  • Muzeum Narodowe – Al. Jerozolimskie
  • Synagoga Nożyków (ul. Twarda 6)
  • kościół Najświętszego Zbawiciela – Pl. Zbawiciela
  • Teatr Wielki Opery i Baletu i Teatr Narodowy – Pl. Teatralny
  • Filharmonia Narodowa
  • Filtry Lindleya - między ul. Koszykową, Krzywickiego, Filtrową i Raszyńską
  • prawosławna Katedra Metropolitalna Świętej Równej Apostołom Marii Magdaleny u zbiegu Al. Solidarności i ul. Targowej, obok pomnik Braterstwa Broni, czyli tzw. „Czterech Śpiących”
  • Ogród Zoologiczny – Al. Solidarności
  • Praskie zagłębie klubowo-artystyczne – ul. Ząbkowska i ul. 11 listopada
  • Ogród Botaniczny – Al. Ujazdowskie
  • Pl. Krasińskich

- budynek Sądu Najwyższego – z tyłu niepowtarzalna fontanna z trzema ogromnymi kariatydami

- Pomnik Powstania Warszawskiego

- Pałac Krasińskich – oddział starodruków i map Biblioteki Narodowej

  • Uniwersytet Warszawski i Akademia Sztuk Pięknych – Krakowskie Przedmieście
  • Fotoplastikon Warszawski w oficynie kamienicy w Al. Jerozolimskich 51
  • Sejm – ul. Wiejska
  • Ogród Saski
  • Grób Nieznanego Żołnierza
  • Plac Piłsudskiego – Krzyż Papieski upamiętniający miejsce mszy odprawianych przez Ojca Świętego Jana Pawła II, Pomnik Józefa Piłsudskiego
  • „Zachęta” Narodowa Galeria Sztuki – jedna z najbardziej znanych w Polsce ekspozycji sztuki współczesnej, a także miejsce zamachu na pierwszego Prezydenta RP Gabriela Narutowicza - w czwartki wstęp wolny
  • Wyścigi konne na Służewcu
  • Plac Bankowy – Ratusz, Pomnik Juliusza Słowackiego, Muzeum im. Jana Pawła (Galeria Porczyńskich)
  • Plac Konstytucji – przykład socrealistycznej architektury i założenia urbanistycznego
  • Narodowy Bank Polski – w dniach otwartych można zobaczyć gabinet Prezesa NBP, stół obrad Rady Polityki Pieniężnej, milion złotych w złocie, a także sprawdzić własnoręcznie ciężar sztabki złota i otrzymać brykiety pamiątkowe produkowane ze zniszczonych banknotów
  • drapacze chmur

- Rondo1 przy Rondzie ONZ

- Warsaw Trade Tower – ul. Chłodna

- Warszawskie Centrum Finansowe u zbiegu ul. Świętokrzyskiej i Emilii Plater

- Hotel InterContinental przy ul. Emilii Plater

- Hotel Marriott

- Oxford Tower (d. Intraco II, Elektrim)

- Intraco I – ul. Stawki

- TP S.A. Tower – ul. Twarda

- Błękitny Wieżowiec – pl. Bankowy

- Millennium Plaza – Al. Jerozolimskie przy pl. Zawiszy

  • - Hotel Novotel (d. Forum) – ul. Marszałkowska, Rondo Dmowskiego
  • Stadion Narodowy w budowie
  • Kopiec Powstania Warszawskiego na Czerniakowie
  • Cmentarze na Powązkach
  • Mosty: Siekierkowski, Łazienkowski, Poniatowskiego, Średnicowy (kolejowy), Świętokrzyski, Śląsko-Dąbrowski, Gdański, Grota-Roweckiego
  • centra handlowe: Złote Tarasy, Arkadia, Galeria Mokotów, Blue City, Wileńska, Promenada, Wola Park, Targówek, Sadyba Best Mall, M1 Marki, Janki

stacje Metra Warszawskiego (obecnie pasażerów obsługuje 21 stacji)– np. Stacja Plac Wilsona została uznana 7 kwietnia 2008 r. na konferencji "Metrorail" za najładniejszą stację metra na świecie, która powstała w ostatnich latach

Komentarze i oceny

średnia ocena ogólna: 5
10 Czerwca 2017r. o 20:39
Innej opcji niż wygrana w dzisiejszym meczu nie obstawiam :) W końcu przyszły czasy kiedy nasza reprezentacja jest faworytem. Szkoda tylko, że pierwszeństwo przy kupnie biletów mieli posiadacze kart. Inni nie mają szans na kupno w takiej sytuacji.
ocena ogólna
4 Czerwca 2017r. o 20:14
Gratulacje dla Legii za zdobycie Mistrzostwa Polski. Nie pamiętam takich emocji, ale nie ze względu na grę Legii i Jagiellonii - na ten mecz (po wczorajszym meczu Ligii Mistrzów) patrzyło się fatalnie. Lechia zamiast iść na całość broniła się, została skarcona przez Jagiellonię, a mogła zająć 1 miejsce. Moim zdaniem po dzisiejszym meczu i odrobieniu 2 bramkowej straty to Jaga powinna zostać Mistrzem Polski. Ale wyszło inaczej :)
ocena ogólna
8 Grudnia 2012r. o 10:29
Pozdrowienia z Warszawy opublikował, Syneloi.
ocena ogólna
19 Marca 2012r. o 17:19
ocena ogólna
5 Grudnia 2011r. o 19:25
"Warszawa da się lubić, Warszawa da się lubić, tu szczęście można znaleźć, tutaj serce można zgubić." - tak śpiewano niegdyś o stolicy :-) (piosenka do muzyki Jerzego Wasowskiego); wspaniałe miasto, rozwijające się bardzo prężnie od kilku ostatnich lata. Do zwiedzania o każdej porze roku, zapraszam.
ocena ogólna
19 Września 2011r. o 10:45
ocena ogólna
12 Maja 2011r. o 18:45
Ci którzy nie zwiedzili stolicy naszego kraju, powinni jak najszybciej naprawić ten błąd. Warszawa ma do zaoferowania mnóstwo pięknych miejsc i zakątków, ja byłam tam latem i było przepięknie, rynek, łazienki, wszystkie te zabytki nadają niezwykły klimat temu miastu.
ocena ogólna
22 Grudnia 2010r. o 22:46
piękne miejsce do zwiedzania Warszawa jest największym miastem w Polsce Serdecznie polecam do zwiedzenia tego miejsca
ocena ogólna
22 Grudnia 2010r. o 21:01
Miasto, w którym mieszkam od ponad 20 lat. Chyba nie da się go poznać w całości ze względu na wielkość obszaru. Ci, którzy twierdzą, że znają Warszawę są w błędzie. Warszawa to moim skromnym zdaniem - produkcja pieniądza i nocne rozrywki. To miasto żyje dniem i nocą. Nieustannie się rozwija.
ocena ogólna
30 Listopada 2010r. o 19:25
Uwielbiam to miasto:) Tu nigdy nie można się nudzić, a najchętniej to chyba powracam do Muzeum Powstania Warszawskiego
ocena ogólna
9 Listopada 2010r. o 17:25
ocena ogólna
 

Dodaj komentarz

Zaloguj się tutaj


 -

Właściciel serwisu:                   Wszelkie prawa zastrzeżone. Copyright 2010-2018 © gdziebylec.pl – cała Polska w kieszeni           Developed by:   Projektowanie stron WWW