-
Szukaj
Szukanie zaawansowane

 

Dane teleadresowe

ulicaStrzegomska 40
kod pocztowy 58-160
miasto Świebodzice
 

Zdjęcia obiektu


więcej
 

Tu byli

Będziesz pierwszy, kliknij tutaj

 

Wydarzenia

w najbliższym czasie brak zarejestrowanych wydarzeń


Dodaj wydarzenie
Pokaż więcej wydarzeń w tym obiekcie
Kościół św. Franciszka z Asyżu
Województwo: dolnośląskie, powiat: świdnicki, gmina: Świebodzice
Informacje podstawowe
Opis
Początki obiektu sięgają 1 połowy XIII wieku, kiedy to powstał późnoromański kościół. Pierwsza wzmianka pochodząca z 30 sierpnia 1228 roku, uważana przez niektórych historyków za średniowieczny falsyfikat, mówi o powiększeniu uprawnień i uposażeń kościoła w Pełcznicy (kościół św. Franciszka przed zmianami administracyjnymi po II wojnie światowej znajdował się w Pełcznicy, a nie Cierniach). Jest faktem, że w średniowieczu, a zwłaszcza w XIV w. świątynia przeżywała okres swojej prosperity. W tym czasie nastąpiła zapewne zasadnicza przebudowa kościoła. Przypadła ona zapewne około 1352 r. Na taką datę wskazuje gotyckie sakramentarium wykute z piaskowca, umieszczone w ścianie wschodniej nakrytego sklepieniem krzyżowo-żebrowym prezbiterium, z inskrypcją informującą o czasie jego powstania – właśnie 1352 r. Historycy sztuki zwracają też uwagę, że kamienne maswerki w oknach prezbiterium wykonano w tej samej manierze stylistycznej, co sakramentarium. W tym czasie powstał też zapewne inny element dawnego wystroju kościoła, czyli tzw. lektorium, oddzielające sakramentarium od nawy głównej. Ten element świątyni, rzadko spotykany w obiektach sakralnych, świadczyć miał o dużym znaczeniu i prestiżu kościoła. Śladami po lektorium są półfilarki z gzymsem, wtopione w filary łuku tęczowego, zamurowane schody na lektorium wiodące z zakrystii. Być może lektorium zdobione było kamiennymi rzeźbami. Niektórzy sądzą, że granitowa rzeźba tronującej Madonny, znajdująca się obecnie w południowej ścianie kruchty, pierwotnie znajdowała się w lektorium. Prawdziwą ozdobą kościoła był umieszczony w prezbiterium drewniany ołtarz gotycki w formie tryptyku z wyobrażeniem tryumfu Marii, pochodzący z około 1370-1380 r. Ołtarz w 1926 r. został przekazany do wrocławskiego Muzeum Archidiecezjalnego. Dziś znajduje się w zbiorach Muzeum Narodowego i jest zdaniem historyków sztuki najlepiej zachowanym i najwcześniejszym przykładem XIV-wiecznego ołtarza w tym muzeum. Obecnie w kościele znajduje się ołtarz barokowy, który trafił tu na początku XX w. z jednego z wiejskich kościołów w okolicy Strzegomia.
Wśród historyków sztuki kościół św. Franciszka znany jest jednak przede wszystkim z monumentalnego średniowiecznego malarstwa freskowego, najlepiej zachowanego na ścianie północnej nawy głównej świątyni. Po wojnie, w czasie renowacji wnętrza w roku 1966, profesor Akademii Krakowskiej - Jan Dutkiewicz - odkrył cenne malowidła (polichromie) z XIII - XIV wieku przedstawiające m.in. postać św. Krzysztofa. Odrestaurowane zostały one w latach 2007 - 2008 pod kierunkiem prof. Edwarda Kossakowskiego z Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Na zewnątrz zachowane są detale kamieniarki gotyckiej, renesansowy nagrobek oraz umieszczona u wejścia do kościoła, w ścianie kruchty, kamienna rzeźba Tronującej Madonny z Dzieciątkiem.
Kościół zwieńczony jest wieżą z XIX wieku (pierwotna zawaliła się w 1837 roku). Do świątyni przylega niewielki cmentarz. Całość otoczona jest XV-wiecznym murem.
Przez wiele dziesięcioleci kościół był nieczynny, a całe wyposażenie, albo zabezpieczono, albo wywieziono, gdyż brakowało wiernych. Wewnątrz ściany pokryto tynkiem i zabiałkowano, zapewne dla ochrony cennych malowideł. Parafię ponownie utworzono dopiero w 1967 roku.

Malowidła:

Malowidło przedstawiające św. Krzysztofa usytuowane jest w środkowej części ściany północnej nawy głównej. Ma kształt prostokąta o wysokości pięciu i szerokości dwóch metrów. Przedstawienie całopostaciowe o monumentalnej kompozycji ukazuje świętego przenoszącego małego Jezusa przez wodę. Wyraźnie akcentowane statyczne ujęcie postaci św. Krzysztofa oraz cechy stylistyczne szat pozwoliły na datowanie malowidła na drugą połowę XIV wieku. Charakterystyczne dla tego dzieła jest, niespotykane na naszych ziemiach, przedstawienie świętego w mitrze książęcej. Typ przedstawienia i cechy warsztatowe były m.in. podstawą przypisania przez prof. Annę Karłowską-Kamzową autorstwa malowidła twórcom spoza terenu Śląska. Niektórzy historycy sztuki wskazują na południową Austrię lub północne Włochy (Tyrol) jako na źródło inspiracji, a być może pochodzenie artystów.
Malowidła freskowe w kruchcie południowej, tylko w części odsłonięte, datowane są na początek XVI wieku. Znajduje się wśród nich m.in. scena przedstawiająca Pokłon Trzech Króli.

Bilety
  • wstęp bezpłatny
Mówimy w języku
  • polski

Komentarze i oceny

Brak komentarzy
 

Dodaj komentarz

Zaloguj się tutaj


 -

Właściciel serwisu:                   Wszelkie prawa zastrzeżone. Copyright 2010-2018 © gdziebylec.pl – cała Polska w kieszeni           Developed by:   Projektowanie stron WWW