-
Szukaj
Szukanie zaawansowane

 

Dane teleadresowe

miasto Ojców
wwwwww.ojcow.pl
wskazówki dojazdu
Wzgórze Zamkowe, tuż przy parkingu w Ojcowie.
 

Wydarzenia

w najbliższym czasie brak zarejestrowanych wydarzeń


Dodaj wydarzenie
Pokaż więcej wydarzeń w tym obiekcie
Zamek w Ojcowie
Województwo: małopolskie, powiat: krakowski, gmina: Skała
Informacje podstawowe
Opis
Górujący nad malowniczą Doliną Prądnika średniowieczny zamek – a raczej to co z niego zostało – do dnia dzisiejszego wzbudza zachwyt odwiedzających Ojcowski Park Narodowy turystów. Choć jego historia jest w miarę dobrze znana, wzgórze zamkowe wciąż kryje w sobie wiele tajemnic.

Historia zamku.
Według legendy założycielem pierwszego grodu w Ojcowie był lechicki książę Wiesław, prywatnie – szwagier Popiela. Miał on przybyć w te okolice na czele uzbrojonej drużyny. Zgodnie z legendą miał on wybudować w Dolinie Prądnika kilka grodzisk w celu ochrony tych terenów przed Germanami.
Zdaniem badaczy, nawet jeśli w tej legendzie kryje się ziarenko prawdy i faktycznie w Ojcowie istniał jakiś gród, to został on najpóźniej w XIII wieku całkowicie zniszczony, być może podczas najazdu czeskiego. Istnieje teza, że Władysław Łokietek ukrywał się w zawaliskach i podziemiach tego pierwotnego drewnianego zamku, zaś następnie przeniósł swą kryjówkę do jednej z pobliskich jaskiń, nazwanej na jego cześć Grotą Łokietka. Wspominany zamek – to najprawdopodobniej grodzisko na górze Okopy, które – przypuszczalnie – mogło funkcjonować nawet do połowy XIII stulecia.
Z najnowszych ustaleń wynika, że murowany zamek w Ojcowie powstał na surowym korzeniu w pierwszej połowie XIV wieku z inicjatywy króla – budowniczego zamków, Kazimierza Wielkiego. Miał ów zamek przejąć funkcję zniszczonego grodziska na górze Okopy, nazwany zaś przez króla został Ojcowem – na cześć jego ojca, Władysława Łokietka (pierwotna nazwa brzmiała „Ojciec u Skały”). Kazimierz Wielki ustanowił tu jednocześnie stanowisko niegrodowe. Nową, murowaną twierdzę ojcowską utrzymywało osiem okolicznych wsi. W XIV – XVI wieku na zamku tym na stałe przebywała stuosobowa załoga wojskowa, co świadczyć może o znaczeniu Ojcowa w tym okresie.
Pod koniec XIV wieku zamek stał się siedzibą starostów niegrodowych i tę rolę pełnił aż do końca XVIII stulecia.
W połowie XVII wieku zamek został zdobyty przez Szwedów, którzy z łatwością go zdobyli i równie łatwo zniszczyli. W okresie słynnego „potopu szwedzkiego” ojcowska warownia posłużyła wojskom szwedzkim jako magazyn broni oraz żywności.
Około 1660 roku zamek został odbudowany przez starostę Stefana Korycińskiego, jednak nie odzyskał już dawnego blasku.
W 1676 roku zamek i starostwo ojcowskie kupił Stanisław Warszycki. Miał to być prezent dla jego syna, Jana Kazimierza – człowieka cieszącego się nie najlepszą opinią (uważano go powszechnie za chorego psychicznie seksistę).
Kolejnymi starostami Ojcowa byli na krótko Męcińscy. W 1703 roku starostą ojcowskim został Stanisław Morski, a po nim jego szwagier – Bogusław Łubieński. W 1756 roku zamek stał się własnością Tobiasza Załuskiego – stan zamku w owym czasie pozostawiał już sporo do życzenia, chociaż był ciągle zamieszkiwany.
W 1787 roku ostatnim starostą ojcowskim został Teofil Załuski. Za jego rządów w Ojcowie gościł m.in. król Stanisław August Poniatowski. U stóp zamku funkcjonowały wówczas: folwark, piekarnia, cztery chlewy, wozownia, browar, gorzelnia, karczma, młyn i tartak.
Po III rozbiorze Polski zamek znalazł się w rękach władz rosyjskich i niszczał coraz bardziej. W 1812 roku został opuszczony przez swych właścicieli. Gdy w 1815 roku utworzono Królestwo Kongresowe, dobra ojcowskie zostały włączone do dóbr skarbu państwa. W 1826 roku zrujnowany zamek został ostatecznie opuszczony, a w 1929 roku sprzedany Konstantemu Wolickiemu, który dokonał rozbiórki zrujnowanych zabudowań zamku. Z pozyskanego dzięki tej rozbiórce budulca powstały dwa hotele ulokowane w pobliżu wzgórza zamkowego oraz karczma, browar i kilka budynków gospodarczych. Od rozbiórki ocalała jedynie baszta kazimierzowska i częściowo wieża bramna.
W 1835 roku Ojców został sprzedany Wojciechowi Prendowskiemu. Chciał on odbudować ruinę w stylu neogotyckim, jednak w ostateczności nie zrealizował swoich ambitnych planów. W 1859 roku syn Wojciecha – Henryk – sprzedał zamek Aleksandrowi Przeździeckiemu. Ten również początkowo nosił się z zamiarem odbudowy zamku, jednak zrealizował swe marzenia tylko częściowo – odnowił basztę, zmieniając przy okazji jej wygląd. Kolejny właściciel Ojcowa – Jan Zawisza – również planował odbudować zamek. I był kolejnym, który na planach skończył.
W latach 1893-1894 właścicielem Ojcowa był Ludwik Krasiński, który zamierzał odrestaurować zamek według dawnego planu znalezionego w bibliotece Uniwersytetu Jagiellońskiego. Zlikwidowano wtedy most zwodzony i zasypano fosy. Wdowa po Ludwiku – Ludwika Czartoryska – dokonała renowacji wieży bramnej w stylu neogotyckim. Na przełomie XIX i XX wieku mury zabezpieczono, zaś w 1935 roku w wieży bramnej umieszczono niewielkie muzeum regionalne.
Oficjalne prace konserwatorskie na zamku w Ojcowie przeprowadzono dopiero w latach 1980-1982. W latach 90-tych na terenie zamku odkryte zostały pozostałości baszt.

Opis zamku. Architektura.
Zamek położony jest na wysokim skalnym wzgórzu górującym nad Doliną Prądnika. Do dnia dzisiejszego z zamku zachowało się stosunkowo niewiele murów, w większości na poziomie przyziemia.
Przed wejściem do zamku można zobaczyć wystające z gruntu kamienne filary, których zadaniem było niegdyś podtrzymywanie drewnianego mostu zwodzonego, który prowadził do zamku.
Najbardziej charakterystycznym budynkiem zamku jest wieża bramna. Pochodzi ona jeszcze z XIV stulecia, zaś na przełomie XIX i XX wieku została przebudowana w stylu neogotyckim. Spory, niemal pusty dziś teren znajdujący się za ową bramą był niegdyś dziedzińcem zamkowym. Zachowane resztki murów są raczej dość skromne.
Od południowej strony na skale tuż za bramą wjazdową znajdował się starościński dom mieszkalny z XVII wieku, do którego przylegała od strony dziedzińca kaplica zamkowa. Obecnie z zabudowań tych pozostały jedynie resztki murów oraz fragmenty fundamentów. Mniej więcej pośrodku tego założenia znajduje się studnia kuta w skale o głębokości około 40-50 metrów.
Na wschodnim skraju skały w średniowieczu wznosił się gotycki dom mieszkalny, po którym nie pozostały do dnia dzisiejszego niemal żadne ślady, podobnie jak po zabudowaniach gospodarczych.
Drugim z najlepiej zachowanych obiektów jest ośmioboczny stołp zwany również Basztą Kazimierzowską. Zbudowany został on w XIV wieku z kamiennych ciosów na najwyższej skale przylegającego do bramy wjazdowej. Wieża ta pierwotnie miała 13 metrów wysokości. Wnętrze wieży jest założone na planie koła i mieści w sobie pozostałości kominka oraz schodów.

Na dziedzińcu znajduje się studnia, która pierwotnie miała aż 50 metrów głębokości. Jej budowniczy aby dostać się do wody musieli przebić się przez skały, na których wybudowano zamek. Studnia częściowo zawaliła się i w tej chwili ma około 20 metrów głębokości.
Czynne
Otwarty od 10 kwietnia do 31 października w godz. od 10.00 do 16.45 (kwiecień-maj, ostatnie wejście), do 17.45 (czerwiec-sierpień), do 16.45 (wrzesień), do 15.45 (październik). W niedziele i święta czas otwarcia przedłuża się o godzinę.

Ceny biletów
  • ulgowy 1,5 PLN
  • normalny 2,5 PLN
Charakterystyka obiektu
  • parking
  • sklepik z pamiątkami
Bilety
  • wstęp płatny
Mówimy w języku
  • inny
  • polski

Komentarze i oceny

średnia ocena ogólna: 4.5
4 Października 2011r. o 11:49
ocena ogólna
20 Listopada 2010r. o 20:08
Będąc w Ojcowie nie można przegapić tego miejsca.
ocena ogólna
 

Dodaj komentarz

Zaloguj się tutaj


 -

Właściciel serwisu:                   Wszelkie prawa zastrzeżone. Copyright 2010-2018 © gdziebylec.pl – cała Polska w kieszeni           Developed by:   Projektowanie stron WWW